De feestdagen ten huize Samaja

We hebben ons wat op de hals gehaald voor de feestdagen dit jaar. Voor het eerst organiseren wij oudejaarsavond bij ons thuis. Normaal gezien mogen wij elders onze voeten onder tafel gaan schuiven, maar dit jaar wordt het dus anders. Op zich vind ik dat helemaal niet erg. De voorbije jaren waren we steeds afhankelijk van vrienden die ons erbij wilden nemen, omdat iedereen al een eigen traditie leek te hebben behalve wij, wat tot veel onzekerheid en last minute toestanden leidde. Nu we zelf de aanzet kunnen geven voor wat hopelijk een jaarlijkse traditie zal worden, ben ik op zich dan ook behoorlijk enthousiast.

Alleen word ik nogal onrustig van het idee dat ik de gastvrouw ben. Ik wil zo graag dat iedereen het naar zijn zin heeft, dat ik soms vergeet te genieten. Als iemand zich niet goed voelt, denk ik dat het aan het eten ligt. Als er een stilte valt, voel ik me geen goede gastvrouw. Als iemand moe is en begint te geeuwen, denk ik dat de conversatie niet interessant genoeg is. Zucht! Ik maak het mezelf soms zo moeilijk. Nochtans zijn de gasten mensen waarbij ik me helemaal op mijn gemak voel. Tja, dat is de aard van het beestje zeker?

Op kerstavond kan ik alvast oefenen, want dan zitten we met maar liefst 12 man aan tafel op ons appartement. Mijn moeder is in principe de gastvrouw, maar ontvangt iedereen bij ons omdat we nu eenmaal meer plaats hebben om zoveel volk te ontvangen. Ik stel op zich met plezier mijn huis open voor iedereen, maar ook op die avond zal ik me verantwoordelijk voelen voor ieders welzijn, zelfs al is dat totaal niet nodig.

Los van de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat het leuke feestjes worden, zitten we dus ook twee keer met de opkuis achteraf. Gelukkig zijn er nog kerstdag en Nieuwjaar, waarop we elders aan tafel mogen schuiven en het stort dat zich in onze living gevormd heeft nog voor een dagje kunnen negeren. Serieus, soms lijkt het alsof er een kudde buffels door mijn living gepasseerd is na een etentje. Waarmee ik niets wil zeggen over de tafelmanieren van onze gasten ;-).

Als kind waren de feestdagen een tijd van gezellige familiefeesten en lekker eten. Als puber een excuus om (iets teveel) alcohol te drinken en te schransen. En dan heb ik het nog niet over oudejaarsavond, waarop ik altijd wilde gaan dansen tot de zon op kwam. Ik keek er soms maanden op voorhand naar uit, naar al dat feestgedruis. Dat lijkt vandaag toch maar een verre herinnering. De feestjes zijn een pak kalmer geworden en van gaan dansen is al helemaal geen sprake meer, veel familie heb ik inmiddels niet meer over (al beschouw ik die 12 man op kerstavond eigenlijk ook wel als familie), ik drink bijna geen alcohol meer en doorgaans heb ik al na 1 feest genoeg van al dat eten. De tijden veranderen. En wij zelf ook. Dat is oud worden zeker?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op De feestdagen ten huize Samaja

  1. LJ zegt:

    Jep da’s de leeftijd! Zeker en vast 🙂 Ik vind feestjes geven en de gastvrouw spelen heerlijk maar inderdaad altijd zenuwen, heeft iedereen het wel naar z’n zin, is er genoeg eten, vinden ze het wel lekker??? En de opkuis achteraf, ik ben zooo blij dat we sinds enkele maanden een afwasmachine hebben, dat neemt al veel werk weg!

    Liked by 1 persoon

  2. Samaja zegt:

    Ja hé, ik zou de mijne ook niet meer kunnen missen alleszins.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s