Tasman Glacier

Dit jaar vierden wij Pasen op een boot tussen de ijsbergen. T is eens iets anders ;-).

We waren aan de laatste dagen van onze reis in Nieuw-Zeeland bezig en de vermoeidheid had ons al wat in zijn greep. We hadden net de fjorden bezocht (daarover binnenkort meer) en dachten dat het mooiste achter de rug was. De nacht voordien hadden we in een oud, muf hotel gelogeerd en ons humeur was dan ook niet te best, om over mijn rug nog maar te zwijgen.

We vertrokken dan ook grumpy en zonder al te veel verwachtingen naar Aoraki Mount Cook Alpine Village, het dorpje vlakbij de hoogste berg van Nieuw-Zeeland. Het reisbureau had daar voor ons een excursie geboekt en had ons op het hart gedrukt dat het een echte aanrader was. En ik moet zeggen, van zodra we nog maar op de weg er naartoe reden, klaarde ons humeur helemaal op. Het is een van de mooiste routes die we down under met de auto gedaan hebben. Oordeel vooral zelf.

We kwamen ruim op tijd toe in het Hermitage Hotel, het vertrekpunt van de meeste excursies, en meldden ons aan. We kregen meteen een formulier onder de neus geduwd waarop er allemaal waarschuwingen stonden en waarop we zelfs iemand moesten aanduiden als contactpersoon in geval van nood. Hoe gevaarlijk zou die excursie wel niet worden? Ik vroeg me ook af hoeveel nut het zou hebben als ze naar mijn moeder in Gent zouden bellen als er iets zou gebeuren, maar goed…

We stapten mooi op tijd op de bus die ons naar het Tasman Glacier Lake zou brengen. Na het oppikken van een hele lading Aziatische toeristen, bracht de bus ons naar het vertrekpunt van de wandeling. Op voorhand kregen we allerlei waarschuwingen te horen dat de wandeling op een redelijk tempo moest afgelegd worden om zoveel mogelijk tijd op het water te kunnen doorbrengen en dat het toch enige fitheid vroeg. De Aziaten lachten vrolijk en leken er zelfs niet mee in te zitten dat een van hen een wandelstok had. Al gauw bleek dat hun gezelschap echt niet op de tocht was voorbereid. Het was een vrij korte, maar wel stevige wandeling en met een wandelstok echt niet te doen. Het veroorzaakte wat ergernis in de groep, tenslotte hadden ze op voorhand meer dan genoeg waarschuwingen gehoord.

Uiteindelijk besloten we niet langer op hun gezelschap te wachten en trok de eerste gids met de rest van de groep al naar het gletsjermeer.

We werden ingedeeld per boot en kregen een reddingsvest. Al gauw begreep ik waarom er allerlei veiligheidsrisico’s aan verbonden waren. Na maximum 4 seconden met mijn hand in het water, was het zo koud dat ik het niet meer kon houden. Als je dus uit de boot valt, riskeer je niet meer levend uit het water te komen. Ongelukken hadden ze nog niet meegemaakt, maar ik ben de rest van de tijd toch heel braaf op mijn stoeltje blijven zitten.

Wat we op dat meer te zien kregen, was prachtig. Ijsbergen in alle vormen en maten waarvan we zelfs stukjes mochten opeten, de zon die voor een prachtige reflectie in het water zorgde, de mooie blauwe kleur van het ijs, …

Onze gids vertelde honderduit over de Tasman Glacier en het relatief recente ontstaan van het gletsjermeer.

Wij genoten ondertussen van al het moois dat we rondom ons te zien kregen en kregen een boel gelukwensen van onze medepassagiers toen de gids vroeg of we soms op huwelijksreis waren. Ik heb overigens geen idee hoe hij dat wist!

Na een halfuurtje op het water, keerden we op eigen tempo terug naar de bus. We volgden gewoon de mensen voor ons, die geoefende wandelaars waren, en kwamen dan ook heel snel maar compleet afgepeigerd aan de bus toe. De Aziaten waren ondertussen ook aan het meer geraakt en moesten nog terugkeren, dus we hadden beter wat rustiger gewandeld op de terugweg. We genoten dan nog maar wat van het zonnetje en het prachtige uitzicht vooraleer de bus ons terugbracht naar het vertrekpunt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Er zijn slechtere manieren om een zondag te spenderen :-).

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op Tasman Glacier

  1. Rob Alberts zegt:

    Prachtfoto’s!

    Vrolijke groet,

    Like

  2. Kris10 zegt:

    Wauw! Ik snap dat jullie humeur hierdoor opklaarde.

    Liked by 2 people

  3. Falderie zegt:

    wow, het ziet er prachtig uit!

    Liked by 1 persoon

  4. Inge zegt:

    Prachtige foto’s! Wij zijn er ook geweest maar zonder gids. Ik zou het graag nog eens allemaal opnieuw doen, wat een prachtig land toch?!

    Liked by 1 persoon

  5. LJ zegt:

    Damn dat is daar schoon… ❤

    Liked by 1 persoon

  6. Waw, zo mooi! Nieuw-Zeeland staat hier ook al jaren op het verlanglijstje (al van voor Lord of the Rings, maar sinds mijn grootmoeder haar bezoek ginder 🙂 en deze foto’s geven zoveel goesting om gewoon nu al te vertrekken!

    Die contactpersoon hebben wij ook al moeten doorgeven, o.a. recent in Zuid-Afrika bij het duiken; ik heb mij toen ook afgevraagd wat mijn broer in België zou kunnen doen als een haai ons zou doodbijten 😉 Nu ja, beter dat ze weten wie ze kunnen contacteren in geval van… Je weet maar nooit uiteindelijk.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Als je de kans hebt om te gaan, zeker doen. Ik kan je verzekeren dat wij er geen spijt van gekregen hebben, ook al is het een behoorlijk dure reis.
      Haha, dat dacht ik nu ook. Als ik mijn been had gebroken tijdens de wandeling, ging mijn moeder in Gent daar niet veel aan kunnen doen hebben ;-).

      Liked by 1 persoon

  7. Pingback: Milford Sound | Samajatalk

  8. Pingback: Van alles en nog wat – #30DayBlogChallengeNL | Samajatalk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s