Kattenmens

Ik ben een kattenmens, altijd al geweest. Bij mijn grootmoeder thuis liepen er drie katten rond en mijn ouders hadden er ook twee in huis toen ik geboren werd. De jongste van de twee was zo’n beetje mijn kat en het was echt grote liefde. Toen ik als kind vaak ziek was, lag ze steevast te waken aan mijn voeten, mee genietend van mijn warme dekentje. Vlak voor mijn 15e verjaardag hebben we haar moeten laten inslapen omdat ze erg ziek was. Ik heb daar toen zo van afgezien dat ik geen andere kat meer wilde en mijn mama sloot zich daar bij aan. De andere kat was al jaren eerder overleden, dus voor het eerst sinds mijn geboorte had ik geen huisdieren.

Lang heeft dat echter niet geduurd. Toen de juf van mijn zus kittens in de aanbieding had, beloofde mijn zus haar meteen dat wij er eentje zouden nemen. Mijn mama was toch direct voor het idee gewonnen en alhoewel ik er compleet tegen was, haalden ze eentje in huis. Ik had me nog zo voorgenomen om mij niet aan deze kat te hechten, maar zoveel jaren later moet ik toegeven dat ik compleet gefaald heb. Het begint inmiddels een oud dametje te worden en soms word ik geweldig ongerust dat ze niet lang meer zal meegaan. Inmiddels heeft mijn mama nog een tweede kat in huis gehaald, die zo aan haar hangt dat we hem soms al lachend haar derde kind noemen. Ze brengen veel werk met zich mee en het is zo pijnlijk als ze uit je leven verdwijnen, maar huisdieren brengen ook veel troost, vriendschap en gezelschap met zich mee. Ik begrijp dus volkomen dat er bij mijn ouders toch weer huisdieren gekomen zijn.

Ikzelf heb ook altijd gedacht dat ik huisdieren (katten dus) zou hebben in mijn eigen huis. Maar toen leerde ik de echtgenoot kennen, die katten eigenlijk niet zo leuk vond. Hij is meer een hondenmens. En alhoewel ik een dierenvriend ben en ook dol ben op honden, ben en blijf ik in eerste instantie een kattenmens. In een hond moet je veel meer tijd steken en daar mee gaan wandelen, dan lijkt een kat me veel gemakkelijker. Zeker als het salonkatten worden zoals bij mijn ouders ;-). De echtgenoot schermde altijd met het argument dat we op een appartement wonen en dat geen plaats is voor een kat. Nochtans heeft een van de buren een heel brave en rustige kat, die voldoende heeft aan een uitkijkplek op het terras en er nooit vandoor gaat. We hebben al oeverloze discussies gehad over waar we de kattenbak zouden zetten. Als ik daar geen oplossing voor vind, komt er geen kat. En tot nu toe heb ik effectief nog geen sluitende oplossing gevonden.

Vriendinnen boden aan om me een kitten te geven voor mijn verjaardag, sommigen overwogen zelfs om het als huwelijkscadeau te geven, maar de echtgenoot maakte hen al snel duidelijk dat ze dat niet moesten proberen. Ik begrijp hem overigens wel hoor. We reizen veel en zijn gewend om naar niets te moeten omkijken. Als je met huisdieren zit, moet je iemand zoeken die ze wil komen verzorgen of ze naar een opvang brengen (waar ik al de meest afschuwelijke verhalen over gehoord heb), dat is heus niet zo simpel.

En toch hé, toch laat het mij niet los. Inmiddels vindt de echtgenoot katten ook wel leuk en dus heb ik hem al verwittigd dat ik een kat wil nu we toch naar een huis verhuizen en dat ik al zit na te denken over waar de kattenbak zou moeten komen. Van zodra onze reislust kalmeert en het probleem van opvang dus minder speelt, komt er een kat in huis. Dat hij het maar weet 🙂 !

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

16 reacties op Kattenmens

  1. Lottesanekdotes zegt:

    Ik kan alleen maar hopen dat mijn toekomstige echtgenoot ook van dieren zal houden, want ik zonder dieren, dat is echt niet mogelijk. Ik denk trouwens ook niet dat ik op iemand zou kunnen vallen die níet van dieren houdt 😉

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Same here, al had ik me dus mispakt aan de echtgenoot, die zelfs de hondenfluisteraar genoemd wordt door vrienden, omdat honden doorgaans dol op hem zijn :-). En hij dus ook op hen, maar gelukkig begint hij steeds meer te wennen aan het idee van een kat!

      Liked by 1 persoon

  2. Arlette zegt:

    Mooi , 😃

    Liked by 1 persoon

  3. Wij zijn meer hondenmensen dan kattenmensen, maar wij hebben dezelfde gedachtegang gehad (of voornamelijk ik dan): geen huisdieren op een appartement, want da’s wat zielig. En ik moest er 100% achterstaan, want door de werkuren van de wederhelft gaat het voornamelijk op mijn schouders terecht komen. Maar met het huis komt er ook een pluizenbolletje binnen bij ons 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Wat leuk 🙂 ! Als je liever een hond wil, denk ik inderdaad dat een huis beter is dan een appartement. Voor een kat lijkt me dat niet zo’n probleem, maar toch, het is leuk als ze eens buiten kunnen op verkenning gaan i.p.v. altijd op hetzelfde terras te moeten blijven zitten. Wij moeten dus nog even geduld oefenen…

      Like

  4. Wildcard zegt:

    Grappig, de eerste blogger hier die gek is van honden (buiten mezelf) moet ik nog tegenkomen 🙂
    Meesten verkiezen toch katten.

    Liked by 1 persoon

  5. Samaja zegt:

    T is een samenzwering ;-).

    Like

  6. Flavie zegt:

    Ik heb altijd een poes gehad, tot de laatste gestorven is (doodgebeten door 2 honden 😦 ).
    Nu wonen we op een appartement en is een huisdier uitgesloten… maar ooit hé… wil ik een Adele (een poes) en een Odie (een hond, voor Zoetie dan 😉 ).

    Liked by 1 persoon

  7. Hihi, “dat hij het maar weet” 🙂
    Ik ben meer een hondenmens, mijn vriend meer een kattenmens (al komt dat misschien ook omdat we allebei met die dieren opgegroeid zijn). Maar discussies geeft dat niet, want net zoals jullie momenteel wonen we op een appartement en zijn we veel te vaak weg van huis om een huisdier een goede thuis te kunnen geven.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Welke dieren je thuis had, dat zal zeker een invloed gehad hebben. Bij ons thuis en bij mijn grootouders waren er katten en de echtgenoot had een schaap (!) als huisdier en later hadden ze een hondje. Nu houden we daar ook nog allebei aan vast, behalve dan aan dat schaap ;-). Zelfs als we verhuizen naar een huis, ben ik nog niet zeker dat we direct katten in huis gaan nemen. We gaan nog veel te graag weg en lang op reis. T zal zijn voor als we wat ouder en rustiger worden ;-).

      Like

  8. LJ zegt:

    Ik ben een hondenmens 🙂 Het enige wat mij tegenhoudt om een hond te nemen (buiten het feit dat we op een appartement zonder tuin wonen) is idd het feit dat we veel van huis weg zijn, hetzij op reis hetzij aan het werk (allebei fulltime). Met een kat heb je iets minder omziens, zijnde dat die zich overdag wel kunnen bezighouden, maar een hond heeft nogal eens de neiging om uit eenzaamheid de meubels te gaan opvreten :p

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      T is dat hé, aan een kat heb je normaal gezien minder werk en ze kunnen ook beter tegen alleen zijn. Al besef ik ook dat het nog niet voor meteen zal zijn, we reizen immers nog veel te graag!

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s