Gestrand

De laatste jaren moet ik vaststellen dat er geen vrienden meer bijkomen bij mij of bij de echtgenoot. Integendeel, er verdwijnen enkel mensen uit ons leven en soms zijn dat vrienden waarvan we het nooit gedacht hadden. Soms is de vriendschap gewoon op en is het beter dat je elk je eigen weg gaat, maar meestal heb ik geen idee wat er gaande is, terwijl het voor de ander wel volledig stopt. En dan sta ik daar, zonder uitleg en vol vragen over wat ik nu eigenlijk verkeerd gedaan heb.

Zo is er L., de enige man van het vriendengroepje uit de rechten. Hij is altijd al ‘ne speciale’ geweest en daardoor maakte hij zich niet bij iedereen even populair. Ik heb echter gaandeweg ontdekt dat er achter zijn misschien wat ouderwetse gewoontes ook een hart van goud zit en ik mag wel zeggen dat we goede vrienden waren. Hij was zelfs de fotograaf op ons wettelijk huwelijk, dat vraag je niet zomaar aan iedereen hé.

De laatste jaren waren er al eens strubbelingen tussen ons, maar die waren voornamelijk te wijten aan misverstanden en slechte communicatie. Hij kreeg gezondheidsproblemen, zijn liefdesleven was een puinhoop en ook professioneel vond hij zijn draai niet. Dat hij af en toe eens raar deed, bedekte ik met de mantel der vriendschap. Als je zoveel miserie hebt in het leven, zou je voor minder al eens raar uit de hoek komen. En dus gaf ik ook niet zomaar op als hij soms helemaal dreigde weg te vallen qua contact.  Ik ondernam meermaals pogingen om af te spreken en vooral om de misverstanden uit te praten. Tijdens ons laatste gesprek (in januari 2015) leken we eindelijk weer op dezelfde golflengte te zitten. Ik ging met een heel goed gevoel naar huis en dacht dat de vriendschap terug op de rails zat.

Jammer genoeg hoorde ik nadien niets meer van hem. Geen antwoord op mijn smsjes of mails, geen verjaardagswensen, … Als we hem uitnodigden voor een etentje, kwam er gewoon geen reactie. Ook de andere vriendin waarmee hij nog regelmatig contact had en waarmee er nochtans geen strubbelingen waren, kreeg geen enkele reactie meer van hem. We maakten ons zorgen, zeker gezien zijn gezondheidsproblemen en beeldden ons de ergste scenario’s in. Tot we hoorden dat andere vrienden hem op café gezien hadden en er niets aan de hand leek. Tja, dan moet je je conclusies trekken zeker? Ik weet tot op vandaag nog steeds niet waarom hij de vriendschap met mij en de andere vriendin wilde stopzetten. Wat hebben we ins hemelsnaam misdaan?

Zelfs na een jaar ben ik nog altijd een beetje kwaad over de gang van zaken. Als je geen contact meer wil, heb dan de ballen om het ook ronduit te zeggen. Maar eerst samen op café gaan zitten tot een kot in de nacht en mij het gevoel geven dat alles weer in orde is, om me daarna als een baksteen te laten vallen, dat vind ik er echt over. Inmiddels weet ik dat hij nooit meer terugkomt. Daarvoor ken ik hem goed genoeg. Ik zal ermee moeten leren leven dat ik nooit antwoord op mijn vragen zal krijgen, maar het zint mij niet…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

24 reacties op Gestrand

  1. Zij zegt:

    Zo’n dingen doen pijn. Echt pijn, omdat je maar niet kan begrijpen waarom iemand zo doet.
    Ik heb het al zo vaak meegemaakt in mijn leven. Mensen komen.. mensen gaan.. Waarom dat zo is? Ik kan er geen antwoord op geven.. jammer genoeg..

    Vroeger ging ik dan meteen denken, dat ik iets fout had gedaan of gezegd.. Nu heb ik dit gelukkig iets minder..

    Ik hoop, dat je een manier kan vinden om het minder pijn te laten doen..

    Like

    • Samaja zegt:

      Ik had tot voor kort altijd heel fel het gevoel dat ik iets mis gedaan had, maar door er wat afstand van te nemen, zie ik stilaan wel in dat ik niet noodzakelijk in de fout gegaan ben telkens er iemand uit mijn leven verdween. Toch blijf ik het moeilijk vinden om mee om te gaan.

      Liked by 1 persoon

      • Wildcard zegt:

        Ik ken dat gevoel… ‘T is ge makkelijker gezegd dan gedaan, maar ge moogt het u niet zo aantrekken, héél weinig mensen hebben helaas genoeg ballen aan hun lijf om te zeggen waar het op staat en anderen niet met een gevoel op te zadelen alsof het hun fout is…

        Liked by 1 persoon

  2. Mrs. Brubeck zegt:

    Dit is een beetje griezelig.. ik heb een tijdje geleden hetzelfde verhaal gepost. Wij maakten hetzelfde mee met een bevriend koppel, na jaren vriendschap hoorden we niks meer, heb na een jaar toch een mail gestuurd en kreeg een belachelijke uitleg.
    Maar we weten nu tenminste waar we staan.. Niet prettig, maar dan zijn het wss geen echte vrienden denk ik dan…

    Liked by 1 persoon

  3. Samaja zegt:

    Wat jammer dat dit blijkbaar wel vaker voorkomt :-(. Ik heb het zelfs meegemaakt met de vriendin die ik al sinds het eerste leerjaar kende en waarmee ik al zoveel watertjes had doorzwommen dat ik ervan overtuigd was dat we voor altijd vriendinnen zouden zijn. En toch stopte het contact plots. Ik weet wel min of meer wat het veroorzaakt heeft, maar ik snap nog steeds niet dat dit het einde moest betekenen… Je hebt alleszins gelijk als je zegt dat het dan misschien geen echte vrienden waren. Laten we ons focussen op de mensen die dat wel zijn :-).

    Like

  4. Friekske zegt:

    Heel vervelend dat hij niet de moeite neemt om het uit te leggen en dus de vriendschap niet genoeg waard vind. Ik snap dat het veel pijn doet omdat je zelf het wel waard vind om voor te vechten. Het beste is om het los te laten maar dat is wel heel lastig.

    Liked by 1 persoon

  5. Lottesanekdotes zegt:

    Ik heb hier jammer genoeg ook ervaring mee… Het roept heel veel pijn terug op 😦

    Like

  6. Samaja zegt:

    Wat jammer :-(. We kunnen alleen maar denken dat het niet aan ons ligt en het achter ons laten. Maar ik besef ook dat dit gemakkelijker gezegd dan gedaan is.

    Like

  7. Wildcard zegt:

    Ik ben blij dat logje te lezen, niet om wat er je overkomt, maar gewoon omdat ik vaak het zelfde meemaakt en dan altijd denk dat ik de enige ben wie zoiets overkomt. Ik weet heus wel dat andere mensen dat ook overkomt, maar als niemand er over praat of je merkt die dingen in je directe vriendenkring niet, dan dan je snel dat jij de enige bent wie zoiets overkomt.

    Zoals ik zei, ik kom dat ook vaak tegen en snap niet hoe anderen mensen dat doen. Ik snap dus héél goed hoe je je voelt. Niets is zo erg op vriendschappelijk vlak als gepakt worden op je een punt waarop je je niet kunt verdedigen, zéker als je altijd voor iemand klaarstaat en een goede vriend(in) bent bij wie men altijd terecht ken.

    En geloof me, het ergste is niet het niet weten waarom, maar die personen die je zoiets lapten, wellicht ergens op een onbewaakt moment tegenkomen of merken dat ze bevriend zijn met andere goede vrienden van je. Zeker als iemand niet de ballen heeft om vlakaf en eerlijk tegen je te zijn.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Ik vind die onzekerheid ook het ergste. De paar keren dat ik een streep getrokken heb onder de vriendschap, wisten de personen in kwestie maar al te goed wat de redenen daarvoor waren, ofwel waren we gewoon uit elkaar gegroeid en begrepen we dat allebei. Maar zo ineens iemand de rug toekeren zonder uitleg, dat zou ik gewoon nooit doen.

      Tja, ergens is het inderdaad wel geruststellend om te horen dat ik niet de enige ben die zoiets meemaakt. Langs de andere kant betekent dat ook dat er veel mensen rondlopen die zoiets doen en zich daar blijkbaar weinig van aantrekken :-/.

      Liked by 1 persoon

  8. Brubeck zegt:

    Eigenlijk mag je daar, na al de moeite die je gedaan hebt, niet over inzitten maar het is begrijpelijk met de vraag “waarom” te blijven zitten.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Ik denk ook dat ik niet meer had kunnen doen om de boel nog te redden. Dus ja, eigenlijk zou ik het achter mij moeten laten. Dat zal ik ook wel kunnen, al vrees ik dat er een beetje tijd over zal gaan…

      Like

  9. Rob Alberts zegt:

    Vrienden verliezen met het ouder worden gaat makkelijker dan nieuwe vrienden maken.

    Wat de oplossing is om dit tij te keren weet ik ook niet!

    Bemoedigende groet,

    Liked by 1 persoon

  10. Samaja zegt:

    Ik merk dat patroon ook al op en het baart me zorgen. Maar goed, ik probeer de vrienden die er wel zijn, zo goed mogelijk in ere te houden.

    Liked by 1 persoon

  11. Flavie zegt:

    Jammer zo’n situaties… en het kwetst, dat is zeker! Maar investeer in de vriendschappen die het waard zijn… ik doe dit nu ook 😉

    Liked by 2 people

  12. Liese zegt:

    vriendschap is toch iets vreemds soms. Je kunt het gevoel hebben dat iets echt superklikt en dat het een toffe vriend/vriendin is, en twee jaar later kan dat helemaal anders zijn, ik heb zo een vriend, en ik zeg het echt niet graag, maar sinds hij bij zijn huidige vriendin is (die ik ook heel leuk vind btw) is hij precies zo saai geworden :-s Twee toffe, lieve mensen, en toch moet ik mij soms slepen om een afspraak te maken. Daar kan ik me wel eens schuldig over voelen….

    Liked by 2 people

    • Samaja zegt:

      Oh ja, dat heb ik ook al meegemaakt. Zo had ik een vriendin die helemaal verdween in haar relatie en toen ze ook kinderen met die man kreeg, bleef er bijna niets meer van haar sprankelende persoonlijkheid over. De vriendschap heeft het niet gehaald, jammer genoeg… Maar ik herkende ze dan ook nog amper en plots begrepen we elkaar niet meer :-/.

      Like

  13. LJ zegt:

    Ik heb dat op de hogeschool meegemaakt met een vriendin. Het klikte zo goed tussen ons, het soort vriendschap dat je slechts zelden gegund is mee te maken in een mensenleven. Maar van de ene dag op de andere liet ze me als een baksteen vallen. Groepswerkjes die al stonden gepland verliepen hoogst awkward. Elke poging van mij tot toenadering werd compleet genegeerd. Het doet nog altijd pijn, want jaren later sms’te ik nog als ik voorbij haar grappige dorp passeerde, of toen ik haar per ongeluk tegenkwam op FB. Ik heb nooit meer iets van haar gehoord…….
    Dat is iets anders dan een vriendschap die gewoon uitdooft hé. Ik vind dat jammer, dat mensen gewoon niet kunnen zeggen hoe wat waarom. Ofwel ligt het aan ons hé Samaja, en zijn wij te dom om in te zien wat we verkeerd doen :p

    Liked by 2 people

  14. Pingback: Nieuwe vrienden | Samajatalk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s