Mijn gênante momenten

In navolging van deze blogpost leek het mij wel leuk om eens een paar van mijn gênante verhalen met u te delen, kwestie van elkaar wat beter te leren kennen ;-). Ik verzeker u, ik heb keuze genoeg om over te schrijven. Ik ga dan ook wat filteren, want alles met u delen zou veel te lang duren en daarna zou ik ongetwijfeld de laughing stock van blogland worden. Maar genoeg getalmd, hier gaan we:

Toen we trouwden leek het ons leuk om qua vervoer voor een bus te kiezen, waar we dan samen met de rest van de suite in konden. We kozen voor een oude alpenbus die er werkelijk prachtig uitzag en binnenin afgewerkt was met rode banken. De echtgenoot en ik namen achteraan plaats aan het tafeltje. De fotograaf vroeg of we wat konden opschuiven voor een foto. Ik hefte mijn rok op en schoof nogal resoluut door naar de hoek, maar daar bleek de bank onderbroken te zijn… Voor ik dat doorhad,  verdween ik in het gat en was er enkel nog een berg tule te zien, tot groot jolijt van de andere passagiers. T is van uw familie dat ge t moet hebben! Ter verdediging, er lagen daar een hoop kussens in de hoek, wie had er nu gedacht dat de bank daar niet door zou lopen? Ik heb me gelukkig niet bezeerd en mijn kleed was niet beschadigd, maar mijn ego wel. Ik word er op familiefeestjes nog regelmatig aan herinnerd…

Als kind droeg ik nogal vaak van die stretchy korte broeken in de zomer (het was begin de jaren 90, de mode was toen nogal raar), maar een incident met een glijbaan heeft daar rap verandering in gebracht. De glijbaan in kwestie was van ruw hout gemaakt en er stak een spijkerkop uit aan de zijkant. U raadt het al, ik ben met mijn broek blijven haperen en die scheurde meteen. En dan bedoel ik niet een klein scheurtje, want zowat de helft van mijn onderbroek was zichtbaar. Ik bedekte de schade zo goed als dat ging en liep snel naar mijn ouders, die met vrienden op een terras zaten. Die barstten in lachen uit toen ik mijn probleem liet zien en nog jarenlang werd de anekdote verteld als die keer dat Samaja “met heel haar hesp bloot liep”… Ik leende de trui van mijn mama en kon zo mijn achterwerk bedekken, maar mijn speelplezier was over voor die dag…

In het middelbaar had ik een lerares Engels die liever lui dan moe was. Vooral op maandagmorgen had ze geen zin om les te geven en kon je er prat op gaan dat ze een lees- of luistertoets uit haar mouw zou toveren. Ik kon haar nogal goed imiteren en toen ik haar die maandagmorgen nog niet in de klas zag zitten, begon ik mijn imitatie en verkondigde ik met luide stem: “Sit down, everyone. Listening comprehension!” Niemand lachtte echter en toen ik me omdraaide, snapte ik waarom. Daar stond ze in de deuropening… Ik ging snel zitten, zo rood als een tomaat. Ze gaf geen krimp, heeft er ook nooit over gesproken met mij. Maar ze zette zich neer en zei: “Time for listening comprehension!”. Hetzelfde is me jaren later overkomen op mijn eerste job. Ik was iets aan het vertellen over de baas en imiteerde zijn gebrekkig Nederlands. Natuurlijk kwam hij op dat moment binnen. Ik denk niet dat hij me gehoord heeft, maar ik werd zo rood dat hij wel zal gesnapt hebben dat we over hem bezig waren. Ik ben ermee gestopt inmiddels, imitaties zijn gevaarlijk!

En om af te sluiten nog een anekdote uit het middelbaar (zowat de meest traumatische periode uit mijn leven, ik heb er ook nog altijd nachtmerries over). Tijdens een van die toetsen begrijpend lezen in de les Engels, was ik al lang klaar en doodde ik de tijd door een brief te schrijven naar mijn beste vriendin, die niet bij me op school zat. Ik zei wat lelijke dingen over de lerares, beschreef de verhalen die ik weer gehoord had over zatte capriolen in het weekend van mijn ‘vrienden’ op school, er zal nog wat zever over de Backstreet Boys in gestaan hebben en ik sloot af met de mededeling dat mijn school en de leraars de nagels aan mijn doodskist waren. Ik stopte de brief tussen mijn agenda toen de bel ging en vertrok naar de volgende les. So far so good. Toen ik na de paasvakantie terug op school kwam, nam de leraar chemie me apart na zijn les. Hij vroeg of ik me wel goed voelde op school en of ik hem soms iets moest vertellen. En toen haalde hij de brief boven… Die moet uit mijn agenda gevallen zijn en ik had dat dus niet eens gemerkt, laat staan die brief gemist. Mijn naam stond er niet op, maar ik schreef met een heel specifieke kleur inkt, dus ontkennen had geen zin. Ik werd natuurlijk weer knalrood en verzekerde hem dat alles in orde was en ik gewoon een slechte dag had. Hij zei dat de lerares Engels er erg van aangedaan was, want ja, natuurlijk had hij dit met haar besproken en hij gaf de indruk dat de hele leraarskamer de brief gelezen had! Ik stelde hem nog wat verder gerust, beloofde erover te praten met die van Engels en vluchtte zo rap mogelijk het klaslokaal uit. Ik heb er nooit iets over durven zeggen tegen de lerares Engels. Tenslotte had ik niet echt problemen met haar, ik ging gewoon niet graag naar school (dat is maar gebeterd op de universiteit). Gelukkig begon ze er zelf ook nooit over en was ze de vriendelijkheid zelve op mijn mondeling examen een paar weken later. Toen ik op het einde van het jaar examen chemie had en mijn bundel ging afgeven, vroeg de leraar met zo’n monkellachje of er toch geen ontboezemingen in stonden deze keer. Bijna had ik hem met mijn examen rond de oren geslaan. Bijna…

1346126171795_1819879

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

16 reacties op Mijn gênante momenten

  1. Mrs. Brubeck zegt:

    Jij kan je eigen comedyshow beginnen… 🙂
    Ik zie sommige dingen zo gebeuren…

    Liked by 1 persoon

  2. Lottesanekdotes zegt:

    Haha, bij sommige dingen moest ik toch ferm lachen 😀

    Liked by 1 persoon

  3. Falderie zegt:

    haha vooral die laatste vind ik echt hilarisch 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Zij zegt:

    Het spijt me.. maar ik heb hier zelfs hardop zitten lachen.
    Ik kan me voorstellen hoe gênant het voor je moet geweest zijn.. Dat verhaal van je lerares Engels.. dat heb ik zelf ook een keer meegemaakt. Bij die van Frans 🙂

    Liked by 1 persoon

  5. Samaja zegt:

    Awel, t is proper 😉 ! Als leraar moet je er blijkbaar rekening mee houden dat je wel eens geïmiteerd zal worden ;-).

    Like

  6. resaarcle zegt:

    Dat trouwbusverhaal kan zo een scène zijn in een leuke film!!

    Liked by 1 persoon

  7. Flavie zegt:

    Hahaha… situaties die ook mij zouden kunnen overkomen… 🙂
    Ik heb ook al veel gênante momenten gehad!

    Liked by 1 persoon

  8. Haha, ik zie zo een berg tule naar beneden duiken 🙂

    En die korte, stretchy broeken, wat een idee was dat ook eigenlijk? Als loop- of fietsbroek ok, maar om er nu altijd zo bij te lopen… Wat dachten onze ouders toch? 😉

    Liked by 1 persoon

  9. LJ zegt:

    Hahahaha ge waart geen simpele tiener precies :p Ik vond het middelbaar nog wel leuk, denk er vaak met weemoed aan terug, alhoewel ik héél veel anders zou hebben gedaan. Ik voelde me toen constant onzeker over mezelf en was zo introvert dat ze soms niet doorhadden dat ik ook in de klas zat 🙂 maar ik heb er heel goeie vriendinnen aan overgehouden. Ik vond die stretch broeken als kind fantastisch hihi.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Ik heb maar 1 vriendin aan het middelbaar overgehouden, al de rest is van op de unief of los van school. Ik vond het eigenlijk een grote nachtmerrie, dat middelbaar. Al had ik ook wel geen geluk met het soort mentaliteit dat in mijn jaar de mode was. Goed dat jij er wel leuke herinneringen aan hebt 🙂 !

      Liked by 1 persoon

  10. Pingback: Van alles en nog wat – #30DayBlogChallengeNL | Samajatalk

  11. Pingback: Hit & Run | Samajatalk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s