Milford Sound

Toen ik de reis begon te plannen, zag ik overal superlatieven staan om de fjorden van Nieuw-Zeeland te beschrijven. Ze heten daar dan wel Sounds, maar het zijn wel degelijk fjorden en de foto’s beloofden heel wat! Ik zag ook een reportage van Vlaanderen Vakantieland die me nog meer deed watertanden. Ik vreesde zelfs mijn zakdoek te moeten bovenhalen bij zoveel natuurschoon. Het was voor mij dan ook vanzelfsprekend dat ik dit met eigen ogen wilde zien.

Onze reisagent raadde de Milford Sound aan (de meest bekende) en boekte voor ons een boottocht. Gezien de ligging zat deze uitstap al redelijk op het einde van onze trip. We leefden er dan ook enorm naartoe en telkens we onder de indruk waren van de natuur, stamelden we tegen elkaar dat het beste dan nog zou komen. Ik volgde het weerbericht op de voet en we bleken heel veel geluk te hebben. Het regent daar véél, maar wij kregen op 1 april een stralende dag.

We stonden voor dag en dauw op omdat het volgens iedereen een bijzonder lastige rit is met prachtige uitzichten, maar ook met veel haarspeldbochten en een heel griezelige tunnel waar je doorheen moet. Op de heenweg hebben we echter niet veel kunnen genieten van de mooie omgeving, want de wolken hingen laag en toen kwam er nog mist opzetten ook. Ik zag aan de rand van de rijbaan dat we in de bergen zaten, maar voor de rest zag ik enkel mist rondom ons. Dat gaf ons een behoorlijk beklemmend gevoel…

Toen we aankwamen aan de parking, stond die ondanks het vroege uur al goed vol. We wandelden naar de terminal voor de boot, checkten in en werden direct aangevallen door de zandvliegen. Na nog wat extra insecticide te spuiten, konden we gelukkig toch al een beetje van het uitzicht genieten, want ja, dat was van de kade ook al behoorlijk indrukwekkend en gelukkig begon de mist op te trekken.

DSCF7610

Een groepje Amerikaanse meisjes nam de gekste foto’s van elkaar in de meest belachelijke poses en uiteraard vroegen ze mij om wat foto’s van hen te nemen met hun camera. Ik krijg die vraag wel vaker, blijkbaar zie ik er heel betrouwbaar uit ;-). Zij hebben dan wel hetzelfde voor ons gedaan, dus ik kon zeker niet klagen van de Amerikaanse medetoeristen. Dat kon jammer genoeg niet over iedereen gezegd worden…

Het gezelschap waarmee we aan boord gingen, bestond uit een aantal Amerikanen, de echtgenoot en ik, en een heleboel Aziaten. Het leek wel een race om zo snel mogelijk een goede plek aan dek te pakken te krijgen, maar gelukkig bleek de boot groot genoeg voor iedereen. Van zodra we vertrokken, barstte de waanzin los. Bij nader inzien bleken de Aziatische toeristen een hoop zakenmannen te zijn (of dat leek toch zo gezien hun vrij deftige kledij en het feit dat het allemaal mannen waren) die hun manieren duidelijk thuis gelaten hadden. Ze palmden alle plekken aan de reling in, duwden iedereen opzij om de nodige selfies te nemen en vroegen andere mensen constant om foto’s van hen te maken in alle mogelijke combinaties. Van zodra je even je zitplaats verliet, palmden ze die in, zelfs al stond je rugzak daar nog. Dit terwijl ze zelf ook zitplaatsen hadden, maar blijkbaar pikken ze dus liever die van een ander. Ze vroegen dan nog aan mij om een foto te maken en hadden daarbij allerlei eisen, maar kom, daarna kreeg ik wel mijn zitplaats terug ;-).

We besloten ons niet teveel aan te trekken van hun haantjesgedrag en gewoon wat rond te wandelen, om zo het uitzicht van alle kanten te kunnen bekijken. We namen ook wat foto’s van op een ander dek, waar het veel rustiger was. Ik was tenslotte gekomen om te genieten van de rust en de natuur, niet om tussen een bende hysterische alfamannetjes te zitten. En man, wat was het inderdaad genieten van de pracht van de natuur!

We kregen uitleg over de fjord, de ontdekking ervan, de fauna en flora in de omgeving… We zagen een paar prachtige watervallen en konden opnieuw een paar zeehonden spotten.

Waar de fjord uitloopt in de zee, werd het water veel woeliger. Daar bleven we ook een tijdje hangen om te kunnen zien met hoeveel kracht het water hier op de rotsen spatte, een serieus verschil met het rustige water in de fjord.

Toen de boot omkeerde, verdwenen onze Aziatische vrienden ineens naar binnen, naar de bar. Blijkbaar hadden ze het wel gezien en was de interesse even gering als hun manieren. De Amerikanen en wij hadden ineens het grote dek helemaal voor ons alleen. Nu was het aan ons om foto’s te nemen! Ik liet me dan ook helemaal gaan, tot ik besloot dat ik nu wel genoeg materiaal had en ik voor de rest mijn fototoestel opborg en gewoon stil voor me uit zat te kijken, met de echtgenoot dicht naast me. Hier waren we voor gekomen! Zalig!

DSCF7951

Emotioneel werd ik er niet van, maar het blijft een ervaring om te koesteren. Na meer dan twee uur zetten we terug voet aan land en bleven we nog even staan om het uitzicht in ons op te nemen.

DSCF8025

Zeg nu zelf, zoiets zie je heus niet elke dag.

De echtgenoot wilde meteen terug naar het motel rijden omdat het vroege opstaan en de lastige rit van die ochtend niet in zijn koude kleren waren gekropen. We zetten dus meteen aan en dat bleek een goede beslissing te zijn. De zon zorgde er immers voor dat we nu ineens wel de bergen onderweg zagen en de meeste toeristen reden naar de Sound toe, dus aan onze kant was er weinig verkeer.

Toen de batterij van mijn fototoestel leeg was, waren mijn batterijen dat precies ook. Tijdens het laatste deel van de rit ben ik in slaap gevallen… Ik schaam er mij nog voor, de echtgenoot was immers ook moe en had die mogelijkheid niet.

We besloten dan ook om die middag een serieus dutje te voorzien en we sliepen tot het tijd was voor het avondeten. ’s Avonds waren we nog steeds een beetje onder de indruk, maar begonnen we de vermoeidheid van de reis zo erg te voelen, dat de heimwee voor het eerst toesloeg. We vreesden dat de hoogtepunten nu allemaal achter de rug waren, maar gelukkig bleek dat een verkeerde inschatting te zijn, zoals je hier al kon lezen.

Ik wil terug!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

17 reacties op Milford Sound

  1. tinyblogt zegt:

    Zucht…. wat prachtig. Ik wil mee!

    Liked by 1 persoon

  2. Samaja zegt:

    We krijgen misschien groepskorting 🙂

    Like

  3. Met open mond gelezen. Waauw, en foei 🙂 om in slaap te vallen!

    Liked by 1 persoon

  4. Sabine zegt:

    Wat prachtig zeg! Echt om te genieten 😀

    Liked by 1 persoon

  5. Mrs. Brubeck zegt:

    Staat op ons lijstje… En jouw foto’s zijn prachtig!
    Die Aziatische toeristen, breek me daar de bek niet over open… Pfffff… Wij vinden ze echt verschrikkelijk, altijd lawaai, mensen verdringen… Erg!!

    Liked by 1 persoon

  6. Flavie zegt:

    OMG… zo mooi!! Willen we zeker ook zien!!!

    Liked by 1 persoon

  7. Waw, machtige foto’s. De voorlaatste is mijn favoriet, maar ’t is heel moeilijk kiezen uit zoveel schoons 🙂

    Liked by 1 persoon

  8. Zij zegt:

    Wauw! Prachtig! Wat heb ik genoten van je foto’s!
    Die natuur… zo puur!
    Maar wat jammer van die Aziatische lastposten. Vreselijk toch! Hoe mensen zich soms gedragen.

    Liked by 1 persoon

  9. Lottesanekdotes zegt:

    Waaaaauw, wat mooi!

    Liked by 1 persoon

  10. LJ zegt:

    Wauw.. Nieuw-Zeeland stijg met elk postje van jou een trapje hoger op mijn wishlist!

    Liked by 1 persoon

  11. Pingback: Van alles en nog wat – #30DayBlogChallengeNL | Samajatalk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s