De weerslag

Het leven is onvermijdelijk een opeenvolging van mooie en minder mooie momenten, maar bij ons gaan die nu eens altijd hand in hand. Toen mijn schoonzus trouwde, zat ik dezelfde ochtend nog op een begrafenis van iemand die ik als een oma beschouwde. Toen ik in hetzelfde jaar de echtgenoot leerde kennen, direct werk vond na mijn studies en de kans kreeg om op reis te gaan naar New York, overleden twee mensen die me heel dierbaar waren. De dag voor we trouwden, zaten we opnieuw op een begrafenis. Onze trouwdag was een feest, maar tegelijkertijd betekende het ook een breuk met mijn schoonouders die we nu eigenlijk nog altijd aan het lijmen zijn. En nu herhaalt de geschiedenis zich opnieuw, zij het weliswaar met minder dramatische afloop.

Na de euforie over de snelle verkoop van ons appartement, stonden we gisteren bijzonder snel weer met onze voetjes op de grond. In de namiddag had ik mijn mama huilend aan de lijn, die vertelde dat mijn vader zijn werk kwijt is. Er is een reorganisatie aan de gang en hij heeft er de voorbije jaren al veel zien vertrekken van zijn leeftijd, maar nu was het dus ook zijn beurt. Ergens verwacht en gevreesd, maar als het dan gebeurt is het toch een serieuze schok. Wat ik vooral grof vind is de manier waarop het gebeurd is. Hij kreeg enkel de uitleg over de reorganisatie en mocht nadien zijn boeltje pakken. Is dat de bedanking na 40 jaar trouwe dienst? Je hoort zo’n verhalen, maar als je ze van dichtbij meemaakt, besef je pas echt hoe koud en onpersoonlijk zoiets moet aanvoelen.

Nu begint het uitzoeken waar hij recht op heeft, hoe dat zit met zijn pensioen, hoe ze de komende jaren gaan overbruggen. Hij wordt dan wel volledig uitbetaald, maar hij had ook veel extra voordelen zoals een bedrijfswagen, internet op kosten van het werk, e.d. Dat zullen ze nu allemaal zelf moeten betalen. En eerlijk gezegd maak ik me daar behoorlijk zorgen over. Mijn mama is immers huisvrouw, heeft geen eigen inkomen en dus zullen ze het nu met een pak minder moeten doen. Ik vrees alleen dat mijn vader zijn huidige levensstijl zal willen behouden en het mijn mama zal zijn die alle offers zal moeten brengen…

Om nog maar te zwijgen over hoe de situatie thuis zal zijn. Ineens gaat mijn vader hele dagen thuis zijn en ik weet dat mijn mama de illusie koestert dat hij nu wel zal meehelpen in het huishouden, maar ik durf er eerlijk gezegd behoorlijk veel geld op zetten dat hij dat helemaal niet van plan is en nog meer vergroeid zal geraken met zijn computer en andere hobby’s, terwijl mijn mama verder ploetert in stilte en niets durft zeggen voor de lieve vrede.

En dan is er nog mijn zus, die nog thuis woont en die altijd gezegd heeft dat ze zou vertrekken als vader met pensioen ging omdat ze denkt dat ze elkaar constant in de haren gaan vliegen. Gisteren reageerde ze in eerste instantie ook geschokt, maar daarna nam ze een eerder afwachtende houding aan. Ik hoop het, eerlijk gezegd, want het feit dat mijn zus nog thuis woont is de voornaamste reden dat mijn ouders ons appartement niet gekocht hebben. Als ze nu binnen een paar maanden vertrekt, hadden mijn ouders het beter wel gedaan. En tja, nu zijn ze te laat.

Gisteren dacht ik nog dat het lot ons gunstig gezind was, maar vandaag heb ik het gevoel dat het lot met ons lacht en zijn middelvinger naar ons opsteekt.

Ik wil heus niet ondankbaar zijn en ik besef dat we echt niet mogen klagen over ons leven. We zijn gelukkig samen, we hebben vast werk, een dak boven ons hoofd en veel vrienden. Maar op zo’n momenten is het even moeilijk om positief te blijven.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

45 reacties op De weerslag

  1. Dat van dat ontslag komt me zo bekend voor! Mijn papa heeft dat ook meegemaakt. Na 28 jaar dienst en op zijn 53ste koudweg aan de deur gezet. Daaruit blijkt nog maar eens dat je gewoon een nummer bent voor je werkgever.

    Veel goeie moed voor de komende tijd voor iedereen, want het is een “rare” zoektocht.

    Like

    • Samaja zegt:

      Mijn vader wordt 60 deze zomer, dus de kans dat hij nog een nieuwe job vindt binnen zijn sector, is zo goed als onbestaande. Ze gaan eerst gewoon leven van de vergoeding die hij uitbetaald zal krijgen en daarna zal het uitkijken worden wanneer hij met pensioen kan gaan… Mijn ouders zijn ook niet van het ondernemende soort die overal informatie gaan inwinnen, mijn vader denkt zelfs dat er niets gaat veranderen op financieel gebied. En daar maak ik me wel zorgen over.

      Like

      • Hm… Dat is inderdaad niet zo goed. Mijn papa heeft wél een manier gevonden om er terug ‘bovenop’ te komen, maar zijn zelfvertrouwen heeft toch een knauw gekregen… Wist je trouwens dat je papa sowieso recht heeft op outplacement? De ex-werkgever moet dat betalen en die moeten hem ‘begeleiden in het zoeken en vinden van een andere job’. Dat is verplicht trouwens.

        Liked by 1 persoon

        • Samaja zegt:

          Ik weet het, maar mijn pa is echt niet gemotiveerd om nog iets anders te vinden. Ze moeten hem meer dan 3 jaar uitbetalen. Als hij tijdens die periode gaat werken, zal de belastingen dat graag zien gebeuren. Dus ja, de motivatie om die weg op te gaan, is heel laag…

          Like

          • Ik begrijp niet dat de overheid daar nisk aan doet. Ze willen ouderen langer doen werken, maar die worden brutweg ontslagen, vet uitbetaald en als ze dan nog gaan ‘bijverdienen’ moeten ze dubbel zo veel belastingen betalen. Geen wonder dat die mensen niet gemotiveerd zijn! En tegen dat ze terug aan de slag kunenn gaan (als ze geen “dubbel inkomen” hebben) zijn ze al zoveelv an hun skills verloren dat niemand hen nog wil aanwerven… Ik berijp je papa wel, hoor, maar ik heb géén begrip voor de hele situatie. En daar is meer dan één schuldige aan, vind ik.

            Liked by 1 persoon

  2. En met meer dan één schuldige doel ik absoluut niet op jouw papa, he. Ik bedoel de werkgever(s) en de overheid.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Ik voel me niet aangevallen hoor ;-). Het is inderdaad een pervers systeem. Ik stel er mij toch ook grote vragen bij. Ik hoop ook dat we wel degelijk alle informatie hebben, want er is zoveel veranderd de laatste jaren, dat je door de bomen het bos niet meer zou zien. Langs de andere kant ben ik wel opgelucht dat hij nu zoveel zal uitbetaald worden. Anders stond hij daar op de arbeidsmarkt, 60 jaar oud en niemand die hem wil aannemen. Want zelf met die outplacement, is het echt zeldzaam dat men op die leeftijd nog wordt aangenomen…

      Liked by 1 persoon

  3. Falderie zegt:

    Die outplacement stelt doorgaans weinig voor, maar ik vrees wel dat hij verplicht zal zijn het te volgen…
    Maar als hij tot zijn 63 nog uitbetaald wordt, zal hij dan niet meteen op pensioen mogen gaan? Hij heeft intussen waarschijnlijk toch al een loopbaan van ruim veertig jaar dan? (of is dat allemaal zoveel veranderd dat dat niet meer kan?:/)
    Sterkte! Hopelijk valt het allemaal wat beter mee dan het op het eerste zicht lijkt. En gaat het vlot gaan tussen je ma en pa nu ze allebei thuis zitten…

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Om vervroegd met pensioen te kunnen gaan, komt hij normaal gezien net een jaar loopbaan tekort nu (met dank aan de nieuwe regels inzake pensioenen). Hoe het zit binnen drie jaar, daar heb ik geen zicht op. Bij de vakbond dachten ze dat het wel mogelijk zou zijn om dan met pensioen te gaan, maar ja, met al die veranderingen heb ik de indruk dat niemand het nog goed lijkt te weten. Hij zou zich moeten gaan informeren bij de pensioendienst en ik zou daar eerlijk gezegd volgende week al zitten, maar ja, zo zitten mijn ouders niet in elkaar. Ik heb er al op aangedrongen, maar als ze niet willen luisteren… Ik hoop alleen dat ze binnen drie jaar niet voor onaangename verrassingen komen te staan.

      Like

  4. Mrs. Brubeck zegt:

    Je hoort dit inderdaad veel te dikwijls, en de menselijke kant wordt meestal over het hoofd gezien.
    Mensen oordelen vaak; hij/zij wordt toch uitbetaald, wat is het probleem? Maar er komt zoveel meer bij kijken… En het gevoel van aan de kant geschoven te worden is niet te onderschatten!
    Ik wens jullie als gezin veel liefs en sterkte! 😘

    Liked by 2 people

  5. Na 40 jaar dienst heeft hij wel recht op pensioen, naar ik begrijp dat hij er nog niet klaar voor is, en hdt voor je moeder er niet makkelijker op zal worden. Hopelijk vinden ze beidrn hun draai, en kunnen ze nog genieten van de mooie jaren die resten.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Je hebt recht op pensioen aan 40 jaar dienst als je al 62 bent. En dat is nog niet het geval… Hij valt zo telkens onder de voorwaarden… Ik hoop ook dat ze allebei hun draai vinden in deze nieuwe situatie, maar ik vrees sowieso problemen, mijn vader kennende…

      Liked by 1 persoon

  6. Sabine zegt:

    Ach wat vervelend van het ontslag van je vader. Iets dat niet alleen naar is voor hem, maar op de hele familie zijn weerslag zal hebben. Ik hoop dat iedereen er met z’n allen gaat uitkomen, en je vader toch wel wat zal meehelpen in huis. Waarom deze dingen zo langs elkaar lopen: ik weet het niet. Ik denk vaak dat alles gebeurt met een reden, maar ik kan niet altijd die reden bedenken 😉

    Liked by 1 persoon

  7. Billy zegt:

    ik ben wel een stukje jonger dan je vader, maar heb in een gelijkaardige situatie toch snel ander werk kunnen vinden. Aardige aanvulling erop was dat er vanuit de Vlaamse regering maandelijks een premie wordt gestort omdat ik als 50-plusser weer aan het werk ging. Als je vader dus weer wil werken lijkt het me toch wel mogelijk. Maar aan de andere kant kan hij misschien ook in vervroegd pensioen?
    Het wordt dan wel wennen voor je moeder en zus, ja.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Dat vervroegd pensioen is pas voor binnen een aantal jaren. Gelukkig zou zijn ontslagvergoeding de periode tussenin dekken, want ik denk echt niet dat hij nog werk zal willen zoeken. Als het verplicht is, want tegenwoordig ben ik niet meer mee met al die regelingen, kan hij natuurlijk niet anders…

      Liked by 1 persoon

  8. Inge zegt:

    Wat een domper op jullie “feestvreugde”, inderdaad. Ik hoop dat je papa niet in een zwart gat valt en dat hij zijn plannen dan ook kan waarmaken. Het wordt zeker geen evidente periode. Ik ben er redelijk van overtuigd dat er bij mijn ouders een gelijkaardige situatie zich zou voordoen op gebied van dat huishoudelijke. Ik hoop dat je papa zijn draai vindt in de nieuwe situatie en misschien hopelijk toch nog een nieuwe job? Zeg nooit nooit. Sterkte!

    Liked by 1 persoon

  9. Lottesanekdotes zegt:

    Bah, wat erg en ondankbaar van dat ontslag! Na zo’n lange tijd zomaar op straat gezet, dat is echt heel rot. Hopelijk draait alles toch nog positief uit…

    Liked by 1 persoon

  10. Villasappho zegt:

    Mijn oudere broer woont nog thuis die brengt niet direct geld in maar wel handigheid hij repareert alles echt alles. Ik denk dat jij je zus nu al aan kan spreken dat als zij ook degene is die het verschil kan maken. Veel succes

    Liked by 1 persoon

  11. Wat jammer voor je vader, zeker op zo’n ondankbare manier! Hopelijk vindt hij toch een andere uitdaging, of dat dan een nieuw werk is of een hobby en moet jij niet teveel achter hem en je moeder aanzitten om alles uit te zoeken!

    Liked by 1 persoon

  12. Zij zegt:

    O’ meisje toch! Nu was ik net zo blij voor jou en nu lees ik dit.
    Vreselijk voor je ouders! Tegenwoordig betekent het echt niets meer, een jarenlange toewijding aan een bedrijf. Vandaag vinden ze je goed.. morgen pas je niet meer in hun plaatje en mag je vertrekken.
    Heel veel sterkte!

    Like

  13. annaberg zegt:

    Het is zoals in dat liedje van Van Veen Opzij, opzij, opzij …. maar dan Veel wranger. Het beste!

    Like

  14. resaarcle zegt:

    Dat klinkt niet al te best. Dikke knuffel voor iedereen!

    Like

  15. Brubeck zegt:

    Ik las daarnet je blog over de verkoop en daarna dit. Het moet inderdaad een schok zijn om na zo’n lange staat van dienst (bij hetzelfde bedrijf ?) dan zo aan de kant te worden geschoven. Qua mentale tik (die waarschijnlijk pas na verloop van tijd komt) zal het kunnen tellen. Hopelijk kunnen je beide ouders er toch een positieve draai aan geven.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Ik hoop het ook. Nu de eerste emoties wat gezakt zijn, lijkt mijn vader er goed mee om te gaan. Al kan de echte klop natuurlijk nog komen :-/

      Like

  16. Flavie zegt:

    Zo’n nieuws zet inderdaad je voetjes terug op de grond… jammer seg!

    Like

  17. LJ zegt:

    Wat vreselijk!! Na de euforie van het postje hiervoor komt dit extra hard aan 😦 Bij mijn vader op het bedrijf zijn ze ook al jaren aan het herstructureren, tot nu toe is hij kunnen ontsnappen door minder te gaan werken, maar niemand is onmisbaar en zo vreselijk dicht bij je pensioen zitten, maar er nét niet geraken, hoe gemeen is dat eigenlijk wel niet! Ik hoop echt dat het de lieve vrede niet verstoort en dat je ouders eruit raken… Ze zeggen toch altijd dat een ‘pensioen’ (oké, hier is het dat niet echt) een tweede jeugd betekent voor de ouders, wie weet verandert je vader dan wel helemaal!

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Inmiddels lijkt mijn pa zich goed in zijn lot te schikken, hij maakt plannen om meer te sporten enzo. Mijn mama is er echter niet zo gerust in. Het zal tijd vragen om tot een evenwicht te komen, sowieso. Ik ben zelf eigenlijk wel benieuwd!

      Liked by 1 persoon

  18. Pingback: Good things – april | Samajatalk

  19. Hilde zegt:

    Dag Samaja, ik kom hier terecht door een reactie van jou bij Falderie. Een onderwerp dat me nu toevallig ook na aan het hart ligt want ik zit in datzelfde schuitje. Altijd pijnlijk zulke beslissingen, zeker na zo’n lange loopbaan. Ik hoop dat het de goede richting mag uitgaan voor jou en je familie.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Beste Hilde, welkom hier! Zo’n zaken zijn zeker pijnlijk, het was eigenlijk voor het hele gezin een klap. Al zie ik gelukkig dat mijn vader zich eigenlijk voorlopig heel goed schikt in zijn lot. Hij is ook al bijna 60, dus hij ziet het nu gewoon als een vroeg pensioen. Moest dit tien jaar eerder gebeurd zijn, zou de situatie er stukken minder rooskleurig uitgezien hebben. Ik hoop dat het bij jou alleszins de start mag zijn van een mooi nieuw hoofdstuk!

      Liked by 1 persoon

  20. Pingback: Op en neer | Samajatalk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s