Rotorua: kleurenpracht, borrelende putten en de geur van rotte eieren

Na ons bezoek aan Hobbiton, reden we door naar Rotorua, bekend voor de geothermische activiteit die in en rond de stad alomtegenwoordig is. En daar zit een geurtje aan, letterlijk dan. Ettelijke kilometers voor we de stad binnen reden, roken we de geur van rotte eieren al in de auto. Het deed me het ergste vrezen voor de twee nachten die we hier zouden doorbrengen, maar uiteindelijk bleek het in het centrum nog goed mee te vallen. Of je geraakt er aan gewend, dat kan ook.

We gingen ’s avonds nog wat wandelen in een park en namen een kijkje bij het meer.

In de buurt valt er geweldig veel te ontdekken en je kan er allerlei wandelingen maken, maar we besloten onze energie te sparen voor de volgende dag, aangezien we dan twee geothermische parken zouden bezoeken.

Het eerste was meteen ook het meest toeristische: Wai-O-Tapu Thermal Wonderland. Ze hebben een geiser die ze zelf in gang steken om 10u15 en waar hordes toeristen naar komen kijken, die dan allemaal tegelijkertijd de rest van het park gaan verkennen, dus wij besloten ze te slim af te zijn en al het park in te gaan van zodra het open was. We moesten dus vroeg uit de veren, maar dat was het eerlijk gezegd meer dan waard.

We zagen in het begin vooral borrelende putten, waar de geur van rotte eieren uit walmde.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Eerlijk gezegd moest ik de eerste tien minuten toch wat wennen, want zo vlak na het ontbijt, was mijn maag er nog niet zo goed tegen bestand. We wandelden verder en zagen de mooiste kleuren, afzettingen op de rotsen en keken onze ogen uit.

De wetenschappelijke uitleg zal ik u besparen, daar kan ik immers maar weinig zinnig over vertellen. Het was nog opvallend kalm qua bezoekers en dat was eerlijk gezegd een zegen. We konden foto’s nemen vanuit alle mogelijke hoeken zonder mensen op de achtergrond en werden niet opzij geduwd door de meer onbeleefde toeristen. Het was een verademing! We sloten af met de Champagne Pool en Devil’s Bath.

Ik kon wel begrijpen waar de naam vandaan kwam…

Net op tijd liepen we naar de uitgang om door te rijden naar de geiser. Want ja, we wilden dat nu toch ook wel eens zien. Er was een heuse arena rond gebouwd en al snel bleek dat een goed plaatsje veroveren onbegonnen werk was. Om 10u15 kwam een look-a-like van Alf uit Home & Away een praatje maken en gooide hij een soort zeeppoeder in de geiser, die effectief direct begon te sissen en borrelen en na een minuutje barstte hij uit.

DSCF5889

Best indrukwekkend om te zien, maar door de hele show errond, waren we toch een beetje teleurgesteld. In Ijsland gaan we er gelukkig te zien krijgen waar geen zeeppoeder voor nodig is :-).

De gekte die zich afspeelde toen het ding begon te spuiten, daar stonden we ook met open mond naar te kijken. De typische Aziatische toeristen verdrongen zich vooraan om een heleboel foto’s en selfies te kunnen nemen en hadden daar absoluut geen haast bij. Opschuiven om iemand anders eens de kans te geven, dat was out of the question.

DSCF5849

Gelukkig bleef de geiser in kwestie maar spuiten en dat minuten lang. Daardoor verloren ze hun interesse en konden de andere mensen ook wat dichterbij komen. We zijn gebleven tot de laatsten en nog steeds was dat ding aan de gang. Eigenlijk wel spijtig dat de massa zo snel zijn interesse verloor.

Na dit circus, waren we toe aan iets rustiger. We stopten nog even aan de modderbaden, waar je eigenlijk helemaal niet in kan baden, en reden vervolgens naar de andere bezienswaardigheid die op het programma stond, Waimangu Volcanic Valley. Dit gebied zag er helemaal anders uit. Wai-O-Tapu toont je prachtige kleuren en afzettingen, maar het gebied zelf is kaal en dor. Waimangu is een pak groener. Het is dan ook een vallei die gecreëerd werd door de uitbarsting van een naburige vulkaan in 1886 en daarmee het jongste systeem in zijn soort.

Hetgeen we hier te zien kregen, was echt prachtig. Felle kleuren, borrelend water, allemaal in harmonie met de prachtige natuur eromheen.

Het zonnetje was inmiddels doorgebroken en dus overviel ons nogmaals dat geweldige vakantiegevoel. Ook hier waren we blijkbaar voor de grote zwerm toegekomen, want we kwamen amper andere mensen tegen. We keken onze ogen uit, pauzeerden af en toe op een bankje om te staren naar al die pracht en smeerden ons nog maar eens goed in tegen de zon die hevig begon te branden.

We moesten er dan nog flink de pas inzetten om de bus te halen die ons terug naar de ingang zou voeren, maar die haalden we gelukkig op het nippertje. We aten er nog een heel late lunch en praatten na over hetgeen we die dag allemaal te zien hadden gekregen.

Het is inmiddels al meer dan een jaar geleden, maar ik geraak er maar niet over uitgepraat. Ik neem nog regelmatig de fotoboeken eens vast en dan zit ik daar zuchtend naar te kijken. Wat hebben we van deze reis genoten… Ik denk er vaak aan om nog eens terug te keren, maar vraag me tegelijkertijd af of we dan wel even hard onder de indruk zouden zijn. Is er nog genoeg om opnieuw een hele reis mee te vullen? Het antwoord is waarschijnlijk ja. Alleen spijtig dat het zo ver vliegen is. Ik weet niet of ik dat nog een keer ga overleven ;-).

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

19 reacties op Rotorua: kleurenpracht, borrelende putten en de geur van rotte eieren

  1. Inge zegt:

    Wat hou ik van je Posts over Nieuw-Zeeland, brings back memories… 🙂 En onvoorstelbaar ook hoeveel dingen we “hetzelfde” gedaan hebben. Die geur daar… Juist die was ik vergeten!

    Liked by 1 persoon

  2. Mrs. Brubeck zegt:

    Wat een mooie foto’s… het doet me beseffen dat wij nog veel te reizen hebben 🙂

    Liked by 2 people

  3. Ik heb met open mond je verslagje gelezen en de foto’s bekeken. Prachtig!

    Liked by 1 persoon

  4. greet zegt:

    Prachtig! Mij lijkt Nieuw-Zeeland ook de moeite, maar inderdaad, het is erg ver. Als je van natuur houdt zal Ijsland je zeker ook bevallen.

    Liked by 1 persoon

  5. Billy zegt:

    jongens, wat een schitterende foto’s toch!
    Plaatsen waar ik alleen maar kan van dromen…

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Ik kan soms ook met moeite geloven dat we het echt gedaan hebben. Het was een avontuur,volledig uit mijn comfort zone, maar sindsdien heb ik de smaak wel helemaal te pakken!

      Liked by 1 persoon

  6. Kris10 zegt:

    Ik wil ook terug! Misschien wil air new zealand ons wel sponsoren. Jij hebt al superveel reclame gemaakt 🙂

    Liked by 1 persoon

  7. Flavie zegt:

    Prachtige foto’s!! Ooit… moeten we er eens geraken.

    Liked by 1 persoon

  8. LJ zegt:

    Wauw. Als je vorige postjes me niet al hadden overtuigd, zou dit me zeker over de streep hebben getrokken. Wat een kleuren, wat een natuur! Prachtig..

    Liked by 1 persoon

  9. Pingback: Van alles en nog wat – #30DayBlogChallengeNL | Samajatalk

  10. Pingback: Myvatn | Samajatalk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s