Gastvrij #30DayBlogChallengeNL

Ik doe met veel enthousiasme mee met de challenge van Haremaristeit, nadat ik erover las bij Myriam. De regels zijn niet heel streng, dus ik ga er gewoon hier en daar iets uitpikken dat me aanspreekt.

30-Day-Blog-Challenge-NL-1

Hoe gastvrij ben ik?

Aanvankelijk ging ik deze topic overslaan, maar nu ik erover nadenk vind ik het best wel een interessant gegeven.

Ik probeer steeds iedereen op zijn gemak te stellen bij ons thuis. Het gaat er zeker niet stijf of deftig aan toe en ik wil niets liever dan dat iedereen zich thuis voelt. Als er mensen in de namiddag langskomen, houd ik altijd rekening met het feit dat ze mogelijk nog willen blijven voor het avondeten en dan nodig ik ze daar ook met plezier voor uit. We voorzien altijd veel extra eten en drank, zodat niemand iets tekort moet komen (en wij doorgaans gigantisch veel overschot hebben nadien). Ik vind het zelfs leuk als ze zich genoeg thuis voelen om bijvoorbeeld zelf iets uit de koelkast te halen, al gaat dat dan vooral om heel dichte familie en vrienden. We ontvangen heel graag mensen bij ons en genieten daar ook van, dus ja, iedereen is welkom :-).

Maar dat is dan wel op voorwaarde dat we weten dat ze komen. Als ik zo op zondag om 11u nog in mijn pyjama achter de strijkplank sta, zou ik het niet leuk vinden moesten er onverwacht vrienden binnenvallen voor de lunch. We werken bovendien met een weekmenu, dus we zijn eigenlijk niet voorzien op extra eters. Daarom zeggen we ook tegen iedereen dat ze altijd welkom zijn, maar ze best een seintje geven als ze willen langskomen. Dat geeft ons de tijd om wat op te ruimen (want we zijn allebei sloddervossen) en nog snel eens met de Swiffer rond te gaan. En in extreme gevallen, kunnen we dan ook nog snel naar de winkel ;-). In al die jaren heeft het zich maar enkele keren voorgedaan dat we zo’n situaties meemaakten en we moesten improviseren om de bezoekers iets te knabbelen aan te bieden, maar tegenwoordig gebeurt dat zeker niet meer. Ons sociaal leven moet door de drukke agenda van iedereen ingepland worden, anders zien we elkaar gewoon niet meer, dus zo’n taferelen behoren tot het verleden.

Dus ja, ik beschouw mezelf wel als een gastvrij iemand. Als je bij ons over de vloer komt, zal je in de watten gelegd worden. Maar we houden er niet van als mensen onverwacht binnen vallen en de voeten onder tafel schuiven, omdat we daar simpelweg niet op voorzien zijn. Maakt dat ons minder gastvrij? Tja, dat is dan maar zo. Ik heb onze gasten toch nog niet weten klagen ;-).

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Gastvrij #30DayBlogChallengeNL

  1. Falderie zegt:

    Ik noem mezelf ook gastvrij, maar ik weet wel graag op voorhand als er iemand komt!:)

    Liked by 1 persoon

  2. kliefje zegt:

    Leuke vragen. Miss pik ik ‘m ook wel 😉

    Liked by 1 persoon

  3. Billy zegt:

    bij ons komen vrienden vaak ongevraagd langs, en da’s helemaal geen probleem!
    We hebben altijd wel drank en iets te peuzelen in huis

    Liked by 1 persoon

  4. Zij zegt:

    Ik ben echt blij, dat ik toch niet de enige ben, die het helemaal niet fijn vindt, dat mensen op het onverwachtse aan de deur hangen. Net als jij vind ik het enorm fijn om mensen te ontvangen en hen in de watten te leggen, maar dan met een seintje vooraf.

    Ik had zo een schoonzus, die met haar vriend altijd op het onverwachtse kwamen. Ze kwamen zelfs langs de achterdeur binnen zonder aanbellen. Gek werd ik daarvan 😦

    Op een keer heb ik er eens iets van gezegd. Ze stonden hier weer op het onverwachtse op een zondagochtend, net toen we zaterdagavond/nacht een feestje hadden gehad. De echtgenoot lag nog in bed.. en ik was nog in pyjama. Ze vonden het blijkbaar niet leuk.. want ik heb ze sindsdien al zo’n 2,5 jaar niet meer gezien 😦

    Like

  5. Flavie zegt:

    Ik weet het ook graag op voorhand, spontaan bezoek, daar krijg ik de kriebels van!

    Liked by 1 persoon

  6. LJ zegt:

    Naar het schijnt zijn wij totaal niet gastvrij. Als er mensen op ’t onverwachts aanbellen op een weekavond dan schiet ik wel eens in paniek want meestal hang ik onderuit in de zetel, laptop erbij, zetel vol rommel (want zetel = bureau bij mij) en heb ik nog 586 dingen te doen voor ik alweer naar bed moet. In het weekend vind ik het net leuk als mensen voorbij ons huis rijden en even komen binnenspringen. Dan zijn we meestal bezig met poetsen enzo en dan is het minder erg om gestoord te worden 😀 Misschien is dat een mengeling van een beetje autisme met een beetje asociaal zijn…. Gelukkig is het, zoals je zegt, tegenwoordig zo druk in iedereen z’n leven dat er voor zulke spontaniteit nog weinig plaats is!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s