Over schilderwerken en de nieuwe buurman

Na drie dagen afplakken, schuren en schilderen ben ik nog net niet geradbraakt. Mijn schouder doet pijn, ’s avonds voelen mijn benen vermoeid aan en mijn rug protesteert al van zodra ik te lang op een ladder sta. Maar toch geniet ik ervan om aan ons huis te werken en het stilaan klaar te maken voor de verhuis. Jammer dat we ook nog een aantal zaken van de oplevering moeten regelen, zo hebben we nu nog altijd geen stromend water, maar we hopen nog steeds dat het allemaal in orde komt de volgende weken en we eind oktober kunnen verhuizen. Voorlopig ziet het er zeer goed uit.

’s Avonds hebben we nog de tijd om te eten, te douchen en wat tot onszelf te komen, maar voor de rest moet alles wijken. Ons appartement begint op een slagveld te lijken. Gelukkig komt de poetsvrouw nog eens zodat we toch geen al te grote kuis zullen moeten doen voor de overdracht aan de nieuwe eigenaars.

Ik dacht dat ik heel emotioneel zou zijn om ons appartement te verlaten, maar voorlopig valt het nog mee. We gaan tenslotte naar een huis dat groter is en waar we meer mogelijkheden mee hebben. Het feit dat ik mijn twee garages aan het appartement ruil voor een oprit, vind ik niet eens erg meer. We zaten nu al tussen de werken buiten in de middagzon in onze tuin en genoten daar enorm van. Door de goede ligging gaan we zeker ook in de lente en de herfst buiten kunnen bij een zonnetje en dat doet me al dagdromen over BBQ’s, een tafel vol vrienden of familie in de zon, … Maar toch, we zijn er nog niet hé. Misschien sta ik eind deze maand toch te grienen bij het gedacht dat we op ons appartement zoveel mooie momenten beleefd hebben.

De schoonouders zijn tot nu toe een grote hulp geweest. Ze namen de leiding van de schilderwerken stevig in handen en trokken serieus aan de kar. Ik moet soms een beetje op mijn tanden bijten omdat ik nog altijd moeite heb om gewoon mijn gedacht tegen hen te zeggen, maar al bij al hebben we heel goed samengewerkt.

Jammer genoeg maken mijn schoonouders niet meteen een goede indruk op de buren en dat straalt ook op ons af. We delen een grote oprit met de buren, elk heeft zijn deel van de halve cirkel. Wij blijven braaf op onze helft, maar de schoonouders komen altijd met veel zwier opgedraaid via het stuk van de buren om hun gigantische jeep zo deftig voor onze deur te krijgen. Gisteren stonden de buren ineens zo geparkeerd dat je niet meer kon passeren, dat zal wel met een reden geweest zijn… En maandag kreeg mijn schoonvader het aan de stok met de buur van twee huizen verder. Die man is al een paar keer een praatje komen slaan en gaf steeds advies over bepaalde zaken. Tot nu toe was dat in ons voordeel, want we weten tenslotte niet zoveel van technische dingen af en kunnen altijd een kennersoordeel gebruiken. Maar nu viel hij mijn schoonvader verbaal aan voor iets dat we blijkbaar verkeerd deden. Ik heb het opgezocht en we zijn effectief in de fout. Ik begrijp dat hij het aangekaart heeft, maar moest dat werkelijk op zo’n toon? Ik was er zelf niet bij, maar de echtgenoot was heel kwaad omdat zijn vader zo aangepakt was, die mens probeert ook maar goed te doen. We hebben dus al meteen onze start gemist bij de buren van twee huizen verder, het is te hopen dat de hele buurt al niet over ons roddelt vooraleer we daar effectief wonen ;-).

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

20 reacties op Over schilderwerken en de nieuwe buurman

  1. Ha, de schoonouders. Ik heb er al bijna geen last van, maar soms doen ze toch moeilijk, zelfs hier. En ik vermoed dat de buren wel beseffen dat het niet de schoonouders zijn, maar jullie die daar gaan wonen, dus ik denk dat jullie zelf nog wat respijt zullen krijgen 😉

    Liked by 1 persoon

  2. kaybe610 zegt:

    Eens een praatje slaan met de buren en hun begrip vragen voor de schoonouders… komt wel goed!! Succes nog met de verhuis!

    Liked by 1 persoon

  3. Els zegt:

    Dat pijnlijke lijf herinner ik mij nog al te goed van toen we zelf in de verbouwingen zaten. Succes met de laatste loodjes, de verhuis én de schoonouders! 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Mrs. Brubeck zegt:

    Tja, buren, ik ga er binnenkort een stukje over schrijven. 😦
    Ik wens jullie nog veel verhuisplezier en laat op tijd weten wanneer de housewarming is hé! 😀😀

    Liked by 1 persoon

  5. Flavie zegt:

    Schoonouders… het is het één en ander hé!

    Liked by 1 persoon

  6. Oeff dat zijn inderdaad de mindere dingen aan het verhuizen. Komt vast helemaal goed met de nieuwe buren!

    Liked by 1 persoon

  7. Mrs. T. zegt:

    Komt vast goed. En ander in ieder geval niet te lang wachten met duidelijkheid geven. Als die behoefte er bij jullie tenminste is. Succes met de klusserij en wat voor- en nafoto’s zijn zeer welkom.

    Liked by 1 persoon

  8. Over enkele weken ben je alle miserie vergeten…

    Liked by 1 persoon

  9. Oeps! Ergens leuk dat je schoonouders zo helpen, maar als ze jullie buren op de zenuwen beginnen werken, is het natuurlijk iets anders. Misschien een idee om iets voor de buren te doen als jullie verhuisd zijn? Wij gaven iedereen vb. een klein pakketje met wat lekkernijen als dank voor hun begrip tijdens de verhuis (de lift was quasi de ganse dag bezet, veel over en weer geloop met bijhorend lawaai enzo…). Op zich maar een kleinigheid, maar het werd wel heel goed onthaald (en hoe onnozel ook: we kennen daardoor na een week al evenveel mensen als in het vorige blok na twee jaar 🙂

    Liked by 1 persoon

  10. Zij zegt:

    O’ nee wat jammer van de buren 😦
    Net las ik nog bij Mrs B wat zij allemaal voorhad met de buren.
    Ik hou het hier met een keertje zwaaien en heel zelden eens een klein babbeltje als we elkaar kruisen 😉

    Liked by 1 persoon

  11. Evi zegt:

    Schoonouders, het is me wat …

    Liked by 1 persoon

  12. LJ zegt:

    Haha oei… wij hebben nog nooit een goeie band gehad met onze buren. Het lief is nogal erg luidruchtig en weigert dat toe te geven, zelfs als de buren hem rechtstreeks vragen (ipv dat ik erom zaag) niet zo de trap af te donderen, blijft hij het gewoon doen. ’t Is dus jammer dat ge het dus niet altijd zelf in de hand hebt hoe buren over u denken.
    En ik mis ons vorig appartement héél vaak, ook al was het bijna twee keer zo klein en heel oud. Het uitzicht dat we er hadden (op de vijfde verdieping), de wijk waarin we woonden… ooit, ooit ga ik daar weer wonen, allez liefst in een huisje-met-tuin natuurlijk 🙂

    Liked by 1 persoon

  13. Hilde zegt:

    Afscheid nemen van een oude leef- en woonplek is altijd een beetje dubbel hé. Is onlosmakelijk verbonden met herinneringen en dus ook een stukje van iemands leven. Het kort nu ècht wel af zo te lezen. Ik wens jullie een goede verhuis en vooràl dat jullie van je nieuwe huis snel een Thuis kunnen maken. Duimen hoog hier. 😉

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s