Mijn arme neus

Tussen de lijnen door heb ik hier al wel eens laten doorschemeren dat mijn echtgenoot geen handige Harry is. Soms kan me dat wel eens frustreren, maar dan denk ik altijd weer dat ik hem niets moet verwijten, want dat ik dat ook niet ben. Hij kan goed koken en parkeren als de beste. Ik ben dan weer doorgaans op alles voorbereid en kan veel beter praktisch nadenken. Dus u ziet, we hebben allebei onze sterke kanten.

Ik vermijd het om samen aan iets te moeten werken. Een kast van IKEA in elkaar steken is voor veel koppels een beproeving, maar voor ons is het bij momenten een relatietest. Een waar we niet zo goed op scoren… Het begint al in de winkel zelf. We starten altijd vol goede moed, eten wat Zweedse balletjes en blijven veel te lang in de cafetaria hangen en gaan dan met tegenzin de winkel zelf in. Daar verschillen we doorgaans van mening ofwel heeft de echtgenoot er helemaal geen. Dan begint het gesukkel in het magazijn. De echtgenoot sjokt achter mij aan met een grote kar en laadt de pakketjes op. Ik laat hem dat meestal alleen doen, want met twee werken we elkaar tegen en zou het pak nog eens in stukken op de vloer kunnen eindigen. Tegen dat we aan de kassa komen heb ik last van mijn rug door het vele slenteren en word ik chagrijnig. In de parking proberen we de pakken in te laden en krijgen we discussie over hoe we dat nu het beste doen. Als blijkt dat ik gelijk heb, kan de echtgenoot dat nooit toegeven. Verschrikkelijk irritant vind ik dat, waardoor ik hem ook verschillende keren luid laat horen dat hij beter naar mij had moeten luisteren. Onhebbelijk trekje van mij ;-).

Thuis begint de pret nog maar pas als we de pakketten openen en de boel in elkaar moeten vijzen. De echtgenoot leest het plan verkeerd of helemaal niet, terwijl ik het tot in detail zit te bestuderen, wat geweldig op zijn zenuwen werkt. Ik werk sowieso te traag naar zijn goesting en op den duur hebben we meer zin om de planken in de tuin te gooien dan ze in elkaar te vijzen. Tijdens de verhuis heb ik dan ook de echtgenoot iets anders laten doen en stak ik de kasten in elkaar met mijn zus en een vriendin. Dat ging dus echt prima, ik wist niet wat ik zag! We werkten goed door, babbelden terwijl honderduit en we kregen ook helemaal geen ruzie. Zo kan het dus ook. Sindsdien heb ik mijn lesje geleerd, ik vraag het gewoon niet meer aan de echtgenoot en vraag hulp aan mijn zus.

Vorig weekend waren we echter toch overmoedig en besloten we een bureaustoel te gaan halen omdat de echtgenoot binnenkort een dag per week thuis mag werken en we echt wel toe waren aan een nieuwe. Op aanraden van mijn ouders reden we naar Weba, waar we na veel proberen met de duurste stoel naar huis gingen. Het was mijlen boven het vooropgestelde budget, maar kom, comfort is veel waard.

We haalden de doos op aan het magazijn en toen ging het helemaal mis. Ik stuurde snel een smsje voor ik uitstapte en in die tijd was de echtgenoot al verdwenen naar het magazijn, met de autosleutels, waardoor ik opgesloten zat in de auto. Hij kwam met een gigantische doos de parking over gesukkeld en keek boos omdat ik hem niet kwam helpen. Ik probeerde het met gebarentaal uit te leggen, maar hij snapte het niet en sleurde de doos dan maar alleen tot aan de auto. So far so good. Hij vond het nodig om de zetels plat te leggen, tot ik hem erop wees dat de doos ook gewoon op de achterbank zou passen. Ah ja, zo simpel had hij het nog niet bekeken. Hij stampte de doos vervolgens zo hard op de zetels dat ze erin bleef steken en geen meter vooruit ging. Ik kroop dan ook aan de andere kant op de achterbank om ze te helpen manoeuvreren. De echtgenoot bleek dat niet gemerkt te hebben. Dus van zodra ik de doos vast had, voelde hij geen weerstand meer en duwde hij ze met al zijn macht naar binnen. Helaas reageerde ik niet snel genoeg en kwam de doos in volle vaart op mijn neus terecht…

Auwch. Ik zag even sterretjes. Gebroken was mijn neus gelukkig niet, maar het voelde wel gekneusd aan. Al gauw zag mijn neus rood, leek hij gezwollen en voelde het alsof ik net gebokst had. Ik barstte in tranen uit. Mijn neus is immers niet bepaald mijn favoriet lichaamsdeel en nu kon hij nog beschadigd zijn ook. Ik heb dan maar de rest van de autorit zitten janken.

De echtgenoot voelde zich eens we thuiskwamen zo schuldig dat hij, terwijl ik met een ice pack op de zetel zat, zonder morren de bureaustoel in elkaar stak. Dat ging niet zonder moeite. De instructies klopten niet, het aantal vijzen dat erin zat was niet zoals op het plannetje en dus was het allemaal een beetje gissen. Hij lag op een bepaald moment op de grond half onder de stoel, precies alsof hij onder een auto lag. Ik heb het gewoon laten gebeuren, dacht er het mijne van en zweeg. Na veel zagen en zwoegen is de stoel in elkaar geraakt, zonder ruzie. Maar dus wel met een rode, gezwollen neus als aandenken. We zijn nu een week later en ik moet toegeven dat ik toch wel nog een paar dagen een ambetant gevoel had aan mijn neus. Gelukkig is het nu over en heb ik blijkbaar geen blijvende schade opgelopen. Oef!

Ik denk dat het even zal duren eer we nog naar een dergelijke meubelzaak zullen gaan. Het is niet bepaald goed voor de love ten huize Samaja…

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

25 reacties op Mijn arme neus

  1. Eilish zegt:

    Het is hilarisch hoe je het allemaal beschrijft, maar in ’t echt waarschijnlijk een stuk minder.
    Ik doe de dingen graag alleen, helaas ook die die boven mijn kracht liggen en dat vindt mijn lichaam dan weer niet zo prettig.

    Liked by 1 persoon

  2. Liese zegt:

    Ooh neeeee. En een neus kan pijn doen, ik heb na drie weken nog altijd pijn

    Liked by 1 persoon

  3. Mrs. T. zegt:

    Oei, dat was allemaal niet fijn.

    Liked by 1 persoon

  4. Zij zegt:

    O’ jee! Ik vind het zo erg van je neus, maar ik heb *sorry* hier hardop zitten lachen met je verhaal. Hoe je dit alles omschrijft! Hilarisch!
    Maar eind goed als goed. Jullie hebben nu een comfortabele bureaustoel 😉

    Liked by 1 persoon

  5. Heel herkenbaar, dat gedoe in Ikea 🙂 !
    Het beste met je neus!

    Liked by 1 persoon

  6. kliefje zegt:

    Levensgevaarlijk die man van jou idd! Poeh.

    Liked by 1 persoon

  7. Een komische beschrijving van een ‘ikea-worsteling’ die bijna iedereen wel kent… Als je een nieuwe relatie hebt, ga dan eerst naar Ikea saam. Als je relatie het bezoek + bestuderen handleiding + knutselpakket in mekaar zetten overleeft dan kun heb je de ultieme relatietest 😁
    Sterkte met je neus. X

    Liked by 1 persoon

  8. Mrs. Brubeck zegt:

    In het vervolg een harnas aandoen als je samen naar ikea gaat! 😂😂

    Liked by 1 persoon

  9. Villasappho zegt:

    Heel herkenbaar ik heb het 1 keer geprobeerd met mn ex en hielp daarna niet meer. Genoeg andere dingen ze vond maar iemand. Zette overigens ook mn eigen kasten in elkaar. Heb nu wel een handige vriend maar ikea is niks voor hem.

    Liked by 1 persoon

  10. Ohjee dat kan zoooo pijnlijk zijn….Mijn hond is zo paar jaar geleden eens uit de auto gesprongen tegen mijn neus, ik dacht toen al dat hij gebroken was.
    Samenwerken is voor weinig koppels weggelegd, denk ik

    Liked by 1 persoon

  11. Evi zegt:

    Hopelijk is alles in orde met je neus? Dat kan gigantisch veel pijn doen, toen ik nog zwanger was ben ik eens flauwgevallen en uiteraard keihard met mijn neus tegen de rand van de deur. Ikea spullen in elkaar steken is ook ons niet gegeven: ik wil nauwgezet dat plan volgen, het lief wil dat eerder op gevoel en goed geluk doen. Dus ook ik zoek hier andere oplossingen daarvoor 🙂 Wel heel erg grappig geschreven 😉

    Liked by 1 persoon

  12. Kris10 zegt:

    Auw! Gelukkig valt het mee … Ik heb al zin in ons IKEAtripje binnenkort. Ons enige discussiepunt is dat die dingen bij mij stante pede in elkaar gezet moeten worden en mijn liefje kan ze rustig een week in de doos laten staan.

    Liked by 1 persoon

  13. Oh Samaja, ik hoop dat het al beter gaat met je neus, maar ik heb hier toch ook wel serieus zitten lachen, vrees ik 🙂
    Klinkt inderdaad als een goed plan om niet meer te vaak samen meubels te gaan halen of in elkaar te steken 😉

    Liked by 1 persoon

  14. Flavie zegt:

    Hopelijk gaat het al beter met de neus…
    Ik heb al gemerkt dat wij ook zo kunnen zagen tegen elkaar over de meest onnozele dingen, gelukkig is het iedere vlug over 😉

    Liked by 1 persoon

  15. Leen zegt:

    O neee seg, zo pijnlijk! En wat erg! Hopelijk is ’t intussen al wat beter..
    Hier loopt het in elkaar zetten van meubels ook zelden van een leien dakje want het lief weet het al-tijd beter dus laat ik hem meestal doen en volg gedwee.. dat is het beste om de lieve vrede te bewaren.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      De neus is weer helemaal in orde… gelukkig maar! Vroeger liet ik de echtgenoot gewoon doen, maar hij vloekt dan gelijk een ketter en zou er zelfs agressief van worden en de boel eigenhandig weer afbreken als het niet goed lukt. Het is doorgaans veiliger en rustiger als ik het gewoon zelf doe. Ze zeggen dat vrouwen met een gebruiksaanwijzing zouden moeten komen, maar dat geldt toch ook voor mannen!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s