When will I be famous?

02-40dagenbloggen

Zou je graag bekend zijn? Op welke manier zou je graag bekend worden? Wat zou je doen met je bekendheid?

Het is geen geheim voor de trouwe lezers hier dat ik graag goed zou kunnen zingen. In mijn diepste dromen beschik ik over stembanden à la Adele en kan ik daar iedereen tot tranen toe mee ontroeren. Ik fantaseerde vroeger dan dat ik zou deelnemen aan wedstrijden als Idool en daar als ster zou uitkomen, elke week met glans geslaagd en op het einde de onbetwiste winnaar. Ik wist zelfs met welk liedje ik auditie zou doen.

Jammer genoeg is de werkelijkheid pijnlijk anders. Ik beschik niet over zangtalent en al helemaal niet van het niveau om aan een zangwedstrijd deel te nemen. En weet je, eigenlijk zou dat bekend of beroemd zijn me ook helemaal niet liggen. Ik zou me ongetwijfeld voor veel goede doelen kunnen inzetten en zou me daarbij vooral op vrouwenrechten focussen, maar ik zou al de rest er niet graag moeten bijnemen. Kritiek op social media, stalkers, commentaar in de boekskes op uiterlijkheden zoals je outfit en je gewicht, roddels over je relatie die zelfs de meest stoere vrouw onzeker zouden maken, fotografen in de bosjes als je naar de supermarkt gaat… Ik mag er niet aan denken! Ik verkramp al als ik iemand een fototoestel zie bovenhalen, dus een leven in de spotlight is sowieso niet aan mij besteed.

Nochtans was ik als kind wel geneigd om het middelpunt van de belangstelling op te zoeken, als het op mijn voorwaarden was toch. Zo playbackte ik in onze living steevast J’aime la vie van Sandra Kim en deed dat zelfs als mijn ouders bezoek over de vloer kregen. Dat iedereen ongetwijfeld last had van plaatsvervangende schaamte, viel me toen alleszins niet op :-D. De situatie was echter helemaal anders toen ik tijdens een optreden van een goochelaar op het podium geroepen werd en hem moest assisteren bij zijn act. Ik was door mijn ouders met zachte hand gedwongen om mee te doen en wilde dat helemaal niet, waardoor ik heel de act lang met een boos gezicht naar mijn schoenen stond te kijken. Ik heb het dus ook al heel mijn leven moeilijk met dingen tegen mijn goesting te moeten doen. En ook dat hoort volgens mij bij beroemd zijn, je wordt voor een stuk geleefd als je zangeres bent. Door je platenlabel, door de verwachtingen van het publiek, … Daar heb ik al helemaal geen zin in.

Dus neen, laat ons het er maar op houden dat het goed is zo met mijn rustig voortkabbelend leven buiten de schijnwerpers. Daar ben ik tenslotte al zeer gelukkig mee.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

17 reacties op When will I be famous?

  1. greet zegt:

    Ik ben net hetzelfde. Het idee alleen al dat mensen mij in de gaten houden, erop letten hoe ik gekleed ben, of ik wel vriendelijk genoeg was, wat ik koop, wat ik eet.. vreselijk lijkt het me. Geef mij maar anonimiteit. Dat van die goochelaar herken ik. In mijn geval werd ik twee keer onder lichte dwang het podium opgesleurd tijdens een schoolvoorstelling: één keer bij een mimespeler en nog eens tijdens een toneelstuk.

    Liked by 1 persoon

  2. Mrs. Brubeck zegt:

    Ik ook niet hoor, je kan nooit meer doen wat je echt wil, bah!

    Liked by 1 persoon

  3. Evi zegt:

    Beroemd zijn hoeft voor mij ook niet meteen, van nature uit sta ik niet graag in de belangstelling, laat staan dat de ogen van de hele wereld de hele tijd op je gericht zijn.

    Liked by 1 persoon

  4. Soms zou ik het wel willen maar nu ik de dingen die jij aanhaalt, lees dan toch maar liever niet. Ik ben al onzeker genoeg 🙂

    Liked by 1 persoon

  5. Falderie zegt:

    Beroemd zijn lijkt me ook verschrikkelijk. Al denk ik dat het op Vlaams niveau nog meevalt. Wij hebben gelukkig nog niet echt de traditie van paparazzi etc.

    Liked by 1 persoon

  6. Oh nooit van mijn leven :-), alles achter de schermen, nooit in de spotlights……brrr

    Liked by 1 persoon

  7. Liese zegt:

    als ik al beroemd zou willen zijn dan zou het zijn omdat ik geweldige boeken zou willen kunnen schrijven 🙂 hahaha

    Liked by 1 persoon

  8. Flavie zegt:

    Het playbacken in onze living gebeurde bij ons ook vroeger, wellicht iets van diene tijd 😉
    Ik verkleedde mijn zussen dan met kleren van mij, deed hun haren (lees: palmboompjes op het hoofd) en dan zingen maar!! Mooie en zorgloze tijden.
    Ik weet niet of ik echt beroemd zou willen zijn… ik denk het niet, te veel gedoe in boekskes en op tv.

    Liked by 1 persoon

  9. Leen zegt:

    Prachtig liedje, zit zoveel emotie in! (Dat er nog Jewel-fans rondlopen seg, ik had geen idéé.)
    Vroeger droomde ik ook van een zangcarrière. Schaamteloos de cd van Mariah Carey op repeat en meekwelen (en durven geloven dat ik goed klonk haha, ik heb medelijden met de buren). Nu doe ik dat nog zelden: een goed luid meezingen, temeer daar we in een rijtjeshuis wonen en ik geen idee heb hoe goed dat doordringt tot bij de buren :p

    Liked by 1 persoon

  10. Herkenbaar, dat goed willen kunnen zingen. Gewoon al voor jezelf lijkt mij dat heel fijn, daarom niet om beroemd te zijn, want inderdaad, wat je daar allemaal opnoemt, brrr, laat maar zijn!
    Jammer genoeg, heb ik dat “tot tranen toe”-effect enkel nog maar bij mijzelf bereikt 🙂 (wel iets raar trouwens, als ik té hard opga in het meezingen, dan begin ik dus effectief te wenen; precies of mijn onderbewuste kan niet tegen dat kattengejank).

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s