Spannende verhalen

02-40dagenbloggen

Wat was je grootste “fuck, ik moet hier zo snel mogelijk weg zien te komen”-moment van je leven? Vertel eens een spannend verhaal!

Ik leef eerlijk gezegd een behoorlijk rustig leven. Er zijn geen grote uitschieters en ik ben sowieso geen waaghaals die het gevaar opzoekt. Echt in groot gevaar ben ik dus nog nooit geweest (hout vasthouden!), maar ik heb me wel al een paar keer heel akelig en/of bedreigd gevoeld.

Meestal was dat op straat en ’s nachts in het donker. Zo was ik eens met een vriendin op de terugweg van de Gentse Feesten. Het was niet eens zo ver stappen van de bushalte naar huis, maar het was ver genoeg om achterna geroepen te worden door een groepje jongens die steeds dichterbij kwamen en steeds met meer aandrang aandacht vroegen. Ik viste mijn gsm uit mijn handtas en deed alsof ik aan het bellen was, maar dat hielp niet. Wij begonnen sneller te stappen, zij ook. En hetgeen ze ons nariepen werd met de minuut schunniger. Toen we op de hoek van mijn straat kwamen, hebben we het dan maar op een lopen gezet. Ik denk niet dat ik ooit al zo rap gesprint heb. We waren pas gerust toen de deur dicht en op slot was. Een paar weken later deed onze burgemeester zijn ronde en belde hij ook bij ons aan om campagne te voeren. Ik vertelde hem over het incident en hij wuifde het weg als stoerdoenerij van wat heetgeblakerde jongens. Niets om me zorgen over te maken…

Ook op het openbaar vervoer ben ik een paar keer lastiggevallen door opdringerige jongens of mannen. Ik had soms meerdere keren per week last van alfa mannetjes die me aanspraken en aandacht zochten. En o wee als ik ze negeerde, dan begonnen de verwijten en soms zelfs het uitschelden. Tot echt geweld is het gelukkig nooit gekomen, maar dat cat calling alleen was al genoeg om me heel akelig te doen voelen. Ook op de trein heb ik eens meegemaakt dat er een vriendelijke man naast me kwam zitten, die al gauw te vriendelijk werd. Toen hij ineens zonder aanleiding mijn schouder begon te kussen, ben ik met pak en zak weggestoven, hem terwijl toeroepend dat hij zijn poten moest thuishouden. De andere pendelaars zaten erbij en keken ernaar…

Het meeste akelige sujet dat ik ooit al tegenkwam woonde overigens naast ons met zijn vrouw en drie kinderen. Het gezin had wat weg van de familie flodder en er werd in de buurt wat lacherig over gedaan. Toch waren het vriendelijke mensen, die hun best deden en op zich geen slechte buren waren. Ik vond de vader van het gezin echt geen aangename man. Hij leek wel een reus, brullend en bulderend en bovendien bijzonder intimiderend. Ik weet niet waarom, maar hij bezorgde me een heel onaangenaam gevoel. Hij was bijna altijd in het gezelschap van zijn enige dochter, die duidelijk papa’s lieveling was. Ze gingen er samen ook geregeld op uit en gingen vaak zwemmen. De buurman vroeg me een paar keer mee en drong zelfs wat aan toen ik het niet zag zitten. Waarom ging ik niet mee, het zou toch leuk zijn? Ik verzette me echter hevig en mijn moeder drong niet verder aan en liet gewoon vriendelijk weten dat ik het niet zo zag zitten. Toen ik jaren later hoorde dat de band tussen dochter en papa helemaal niet zo onschuldig bleek en er sprake was geweest van incest, was ik echt geschrokken. Zouden er toen in de kleedhokjes van het zwembad ook dingen gebeurd zijn die het daglicht niet mochten zien? Ben ik aan iets ontsnapt door niet mee te gaan zwemmen? Ik ben blij dat ik op zo’n jonge leeftijd al een radar had voor foute mannen, god weet wat er anders had kunnen gebeuren… Ik wil er eerlijk gezegd niet aan denken.

Maakten jullie wel eens zo’n momenten mee waar je op het nippertje aan iets ontsnapt bent?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

27 reacties op Spannende verhalen

  1. Wat een verhalen seg 😮
    Buiten wat geroep en gefluit (en licht gescheld bij niet reageren) heb ik gelukkig nog niet echt veel meegemaakt.. Maar wat je daar vertelt van de buurman, ieeek!!

    Liked by 1 persoon

  2. levelieze zegt:

    Gelukkig nog nooit zoiets van die aard, maar wel eens een man op de trein die een beestje lastig deed en maar wou praten en afspreken. Tot hij mijn ring zag en verkeerdelijk dacht dat dat een trouwring was. Ik heb hem in de waan gelaten en toen zong hij een toontje lager gelukkig.

    Liked by 1 persoon

  3. Mrs. Brubeck zegt:

    Ik schreef er een blog over “waar of niet waar”, ik ben in Gent bijna meegenomen door de een of andere pervert toen ik een tiener was. Hij wilde me meelokken naar zijn appartement onder het mom van snoep en speelgoed, heb nog nooit zo hard gelopen…ben het nooit vergeten.

    Liked by 1 persoon

  4. Liese zegt:

    toch wreed dat zowat elke vrouw wel ergens zo’n verhaal heeft hé, vorig jaar was er zo’n soort campagne #wijoverdrijvenniet . Ook echt wel saai van uw burgemeester om uw verhaal zo weg te lachen!

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Ik heb de campagne gevolgd al zat ik volgens mij toen in Nieuw-Zeeland. En ik had deze blog nog niet, want jammer genoeg heb ik nog zo wel een aantal verhalen te vertellen…

      Like

  5. Brrrr eng. Ik denk dat de meesten van ons wel wat griezeligs hebben meegemaakt. Niet fijn.

    Liked by 1 persoon

  6. Zij zegt:

    Hoe eng! En dat wordt dan zo afgedaan of het niks is door jullie burgemeester.

    Weet je.. toen ik een jong meisje was, ging ik ’s nachts van Antwerpen centraal helemaal te voet tot aan de linkeroever. Nooit is er ook maar iets gebeurd. Dat zou nu echt niet meer kunnen. Wat toch echt wel jammer is, vind ik.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Ik denk ook niet dat dit nu zo zonder gevaar is. Ik was ook de eerste om iedereen ervan te overtuigen dat ik niet bang was om ’s nachts alleen naar huis te komen. Na dat incident heb ik wel een schrik gepakt. Ik was dan ook blij toen ik vlak daarna mijn rijbewijs haalde en met de auto kon gaan. Zo moest ik alvast niet meer te voet door die (toch wel een beetje beruchte) straat.

      Liked by 1 persoon

  7. Bah!! Echt eng!! Ik heb zoiets nog nooit meegemaakt, of ik heb het ergens verdrongen. Brrrr, straks moet ik in het donker een eindje stappen in Gent. Dat vind ik toch ook eng.

    Liked by 1 persoon

  8. Evi zegt:

    Jeetje dat verhaal van de buurman, is toch wel even verschieten. Je mag er niet bij stilstaan wat er had kunnen gebeuren had je toch mee gaan zwemmen.

    Liked by 1 persoon

  9. Lize zegt:

    Dat is inderdaad eng! Zo’n verhalen heb ik gelukkig nog niet meegemaakt.
    Ook jammer dat de burgemeester en medereizigers niets zeiden of deden.

    Liked by 1 persoon

  10. Flavie zegt:

    OMG!! Gelukkig heb ik zelf nooit zoiets meegemaakt!

    Liked by 1 persoon

  11. Brrr, zeker dat laatste verhaal! Heel jammer ook dat die burgemeester het zo wegwuifde! Zelfs al zouden ze uiteindelijk niets gedaan hebben, gewoon al het feit dat ze jullie schrik aanjoegen is voldoende om te vallen onder de noemer “lastigvallen”; kan mij niet inbeelden dat je het als burgemeester niet erg vindt dat dat in jouw stad gebeurt…

    Liked by 1 persoon

  12. leenvandebergen zegt:

    Jaaaa amai. Geen toffe verhalen. Het ‘spannendste’ wat ik al meemaakte was in Auvergne in een wei vol met van die Salerskoeien met lange, puntige hoorns en eentje die een schijnbeweging maakte alsof ze mij ging aanvallen, nog nooit zo hard gegild en een wei uitgerend. Moet sindsdien niks meer van koeien hebben!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s