Ik ga door

02-40dagenbloggen

Ik ben altijd al iemand geweest die haar gedachten graag op papier zet. Als tiener schreef ik dagboeken vol. Later waren dat lange mails naar vriendinnen en tegenwoordig zijn dat stukjes op mijn blog. Ik las zelf al een dik jaar een heleboel blogs en ik wilde mijn schrijfkriebels ook dolgraag eens op die manier kanaliseren. Ik startte dan maar een blog in alle stilte, maar die zat zodanig goed verstopt dat niemand hem effectief vond. En zonder dialoog en wisselwerking miste ik toch iets. Dus ben ik maar deze blog begonnen. Ik was niet op zoek naar aandacht, zoals wel eens smalend over bloggers gezegd wordt en ik heb al zeker geen ambitie om de best gelezen blog van België te worden, maar ik wilde wel deel uitmaken van blogland en van de gemeenschap fijne mensen die daarin vertoeft. En effectief, ik haal mijn hartje op aan fijne commentaren, deelde meer dan ik vooraf had gedacht en leef zelfs met een aantal andere bloggers mee op een manier die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Op amper een jaar tijd heeft het bloggen me veel goeds opgeleverd.

Ondanks het feit dat ik met hart en ziel schrijf en eigenlijk niet zo nadenk over wat ik al dan niet deel, is anonimiteit voor mij wel heel belangrijk. Ik ben er helemaal niet klaar voor om een foto van mezelf te publiceren, laat staan mij als blogger te uiten naar vrienden en familie toe. Dat heeft verschillende redenen, maar de angst om met iedereen overhoop te liggen als ze mijn ongezouten mening lezen, is daarbij wel een grote factor. Enkel mijn mama, zus, twee vriendinnen en de echtgenoot weten dat ik blog. En ik dacht dat ik voorzichtig genoeg was om dat zo te kunnen houden… Helaas liep ik als deelnemer aan 40 dagen bloggen meer in de kijker dan ik had gedacht.

En ja, t is gebeurd. Mijn blog is ontdekt door iemand van wie ik het niet had verwacht. Het betreft een collega van de echtgenoot die bepaalde aanwijzingen herkende en meteen de juiste conclusie trok. Toen ze de echtgenoot ernaar vroeg, ontkende die niet (wat ik toch liever wel had gewild) en dus weet er nu al 1 iemand ginder dat ik Samaja ben. Ze beloofde er discreet mee om te gaan en dat wil ik graag geloven, maar ik ken de dame in kwestie niet en ben er dus behoorlijk ongerust over. Voor hetzelfde geld kent ze collega’s van mij en gaat de bal pas echt aan het rollen. Want ik heb in het verleden al geschreven over mijn werk en over bepaalde collega’s en dat ligt natuurlijk altijd gevoelig. It’s a small world after all…

Toen ik het ontdekte was ik behoorlijk in paniek. Ik wilde gewoon de stekker uit Samajatalk trekken en in een hoekje zitten balen. Maar toen de eerste emoties gaan liggen waren, wist ik wel heel zeker dat ik dit niet wilde stopzetten. Bloggen is zo’n belangrijke hobby geworden en met de 40 dagen bloggen challenge heb ik ineens inspiratie op overschot. Schrijven is als therapie voor mij en bloggen is dat ook. Ga ik dat allemaal maar gewoon wegsmijten? Neen. Wat ik wel ga doen, is voorzichtiger worden. Het is niet de bedoeling dat er hier mensen zouden terechtkomen die zichzelf herkennen in mijn schrijfsels en daardoor gekwetst zouden kunnen zijn. En ik wil al helemaal niet dat het de echtgenoot of mezelf zou schaden op professioneel of persoonlijk vlak. Dus ga ik in de toekomst wel twee keer nadenken vooraleer ik iets publiceer. Ik heb ook een paar dingen aangepast hier en daar. En misschien zal ik ook bepaalde zaken minder delen in de toekomst. Ik vind het jammer dat ik op die manier moet te werk gaan en het zal mijn blog misschien wat oppervlakkiger maken, maar het zij zo.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

41 reacties op Ik ga door

  1. JasMien zegt:

    Nou wat jammer. Probeer het even te laten rusten.

    Liked by 1 persoon

  2. Lize zegt:

    Dat is een moeilijke situatie inderdaad. Ik ben begonnen met bloggen toen ik in het middelbaar zat, toen hebben klasgenoten dat ontdekt en ging de bal aan het rollen. Echt niet leuk! Vandaar dat ik gestopt ben met mijn persoonlijke blog.

    Liked by 1 persoon

  3. levelieze zegt:

    Bij mij lezen ook heel wat mensen die ik ken mijn blog, soms zelfs mensen waarvan ik het niet had gedacht/verwacht. Dat kwam uit toen ik deelde dat ik me op dat moment heel rot voelde en een heel lief berichtje kreeg van een ex-collega. Ik denk dus ook altijd wel even na over wat ik deel, maar het heeft me nog niet te vaak moeten tegenhouden.

    Liked by 1 persoon

  4. Sabrina zegt:

    Lastig hé. Ik zit er ook wat mee wat ik wel en niet kan delen met dat verschil dat ik nooit ‘anoniem’ geblogd heb. Dan is het wel opletten wie er zou kunnen meelezen…

    Liked by 1 persoon

  5. Falderie zegt:

    Vroeger blogde ik echt anoniem en schreef ik over alles. Nu blog ik heel openlijk, waardoor ik over sommige dingen inderdaad niet schrijf. Ergens wel jammer…

    Ik hoop dat je blog er niet teveel door veranderd, maar je moet vooral schrijven waar je je goed bij voelt!

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Ik ben blijkbaar toch niet zo anoniem bezig, dus ik probeer toch niet te concreet meer te worden over een aantal zaken. Ik vind dat wel jammer. De collega in kwestie was trouwens zo lief om me te contacteren en me van haar discretie te verzekeren, maar het kan nog gebeuren he… Dus ik moet toch wat opletten.

      Like

  6. greet zegt:

    Zelfs al staat je naam en foto niet op je blog, volledig anoniem blijven is blijkbaar toch moeilijk. Het is sowieso wikken en wegen wat wel of niet te publiceren, dat werkt bij mij wel eens verlammend. Anderzijds zijn er een aantal blogsters die naar mijn gevoel daar een heel goed evenwicht in hebben gevonden, persoonlijk en toch afschermend genoeg. Ik denk niet dat het per se oppervlakkiger zal worden, misschien alleen soms een beetje vager :-).

    Liked by 1 persoon

  7. Ik wou ook soms dat ik anoniem blogde maar dan loop je wel het risico dat mensen het toch te weten komen. Ik blog niet anoniem maar ik schrijf dan niet alles.
    Blij dat je toch blijft bloggen!

    Liked by 1 persoon

  8. Liese zegt:

    jammer. Maar het is het één of het ander: ofwel volledig anoniem ofwel volledig bloot. Een beetje van de twee lukt niet vind ik. Ik koos voor het tweede maar soms wou ik het ook omgekeerd hoor 🙂

    Liked by 1 persoon

  9. katrienw zegt:

    Begrijpelijk. Ik heb dat van bij de start in m’n achterhoofd gehouden. Ik heb voor mezelf redelijk goed uitgemaakt wat ik wel en niet kwijt wou. En dat helpt wel. Ik deel m’n blogs op m’n FB-profiel en dat zijn ook m’n trouwste lezers. Mensen uit m’n omgeving reageren er regelmatig op als ik ze zie en dat vind ik best wel leuk.

    Liked by 1 persoon

  10. Mrs. Brubeck zegt:

    Wat ik zeg en/of schrijf mag eigenlijk iedereen weten, het zijn geen geheimen en elk woord is de waarheid. Het is wel zo dat remmen wegvallen als je denkt dat je anoniem blogt, maar daar kan ook uit volgen dat je dingen erger gaat voorstellen dan ze zijn of bepaalde zaken gaat verdraaien en zo een ander beeld ophangt van wie je echt bent…want niemand kent je, toch? (Voor alle duidelijkheid, dit gaat NIET over jou).
    Ik blog “anoniem” omdat onze kinderen niet op de hoogte zijn van bepaalde dingen uit blogland van een tijd geleden, en dat hoeft ook niet. Maar verder reikt die anonimiteit niet. Ik heb al een paar ontmoetingen gehad met bloggers (ook samen met B) en dat was echt verrijkend!
    Gewoon jezelf blijven meid, je lijkt me een oprechte, warme vrouw!
    Liefs

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Ik durf meer omdat ik anoniem blog. Zo kon ik bijvoorbeeld eens mijn gedacht zeggen over bepaalde situaties op de werkvloer enzo. Dat zou ik onder mijn eigen naam niet riskeren. Maar zelfs nu moet ik dat toch wat gaan herzien en vooral het werkgedeelte zal minder aan bod komen. Een ramp is dat nu niet, maar het was toch even slikken om vast te stellen dat ik zo rap herkenbaar was.

      Liked by 1 persoon

  11. Lijkt me een lastige situatie… Ik hoop dat je er een oplossing voor vindt! Ikzelf schrijf ook niet over alles, klasgenoten hebben mijn blog ook al ontdekt, zonder dat ik er een woord over gerept heb 😦

    Liked by 1 persoon

  12. Nina zegt:

    Ach, dat moment waarop uw hart effe stilstaat als ge ontdekt wordt, alles in een keer wilt deleten en dan voorzichtiger wordt….Een gevoel dat bijna elke anonieme blogger wel kent vrees ik ☺

    Liked by 1 persoon

  13. Ik kan er ergens wel inkomen. Ik weet van mezelf dat ik niet volledig anoniem zou ‘kunnen blijven’ dus kies ervoor om deels open en bloot te bloggen. Ik heb ook voor mezelf wel uitgemaakt waar het wél of niet mag/kan over gaan. En ik denk dat ik dat voorlopig zo wel kan ‘volhouden’. (dat klinkt als een opgave, maar dat bedoel ik niet :))

    Liked by 1 persoon

  14. Ik heb eerst een tijdje anoniem geblogd. Sinds vorig jaar niet meer, toen heb ik mijn blog op facebook gezet (ook in de vastentijd!). Dat was mijn eigen keus. Ik gebruik nooit namen (behalve mijn eigen naam dan). Natuurlijk zullen mensen zich soms herkennen, maar ik verander het verhaal dan zó dat niet duidelijk is over wie het gaat. Goed nadenken deed ik toch al, want wat nu nog anoniem is kan later uitkomen, dat blijkt maar weer! Ik vind het een voordeel dat sommige bekenden nu ook meelezen. Ik hou ook rekening met hen ( zoals je met je hele blogpubliek rekening houdt als het goed is :-).

    Wat Greet al zei, sommige bloggers weten een goed evenwicht te vinden tussen wat ze wel en niet delen en dat vind ik sowieso een goede levensles, ook voor in het echte leven! Succes met het vinden van wat voor jou het beste werkt!

    Liked by 1 persoon

  15. Zij zegt:

    Wat goed van je, dat je er de stekker niet hebt uit getrokken!
    Ik begrijp heel erg goed, hoe je je moet gevoeld hebben toen je ontdekte, dat een bekende je blog had ontdekt.
    Mijn vorige blog werd echt door heel veel mensen gelezen. Ik schreef altijd eerlijk, nooit leugens of zo.. maar toch waren bepaalde mensen echt niet blij, met wat ik op het internet smeet (zoals zij het toen beschreef). Ik stopte mijn blog, want mijn blog was zo’n beetje mijn dagboek en als ik niet meer open en eerlijk kon schrijven, dan hoefde het niet meer voor mij.
    Nu ben ik terug begonnen en hou het zo anoniem mogelijk. Maar het voordeel is bij WordPress, dat je berichtjes onder een wachtwoord kan plaatsen. Dus als ik graag iets van me afschrijf, maar toch niet wil, dat het ooit gevonden wordt door de verkeerde mensen, dan zet ik er een wachtwoord op.
    Soms droom ik wel eens van aan goed lopend blog, die je kan promoten via social media, maar voor mij is bloggen nog altijd een soort therapie 😉

    Liked by 1 persoon

  16. Evi zegt:

    Ik snap je heel goed, bij mij weet ook niet iedereen dat ik blog, zelfs in de familie niet. Het is en blijft een hele dunne scheidingslijn, maar ik heb er na lang over na te denken voor gekozen om niet anoniem te bloggen. Al zorgt dat er wel voor dat ik niet alle posts die ik schrijf ook daadwerkelijk publiceer. Al ga jij nu wat voorzichtiger schrijven ik ben vooral toch heel blij dat je verder blijft bloggen want ik las en lees je heel graag!

    Liked by 1 persoon

  17. Flavie zegt:

    Als je anoniem wil bloggen is het inderdaad niet leuk om te weten dat je ‘ontdekt’ bent.
    Bij mij weten het een aantal mensen dat ik blog, maar meestal volgen die mij niet omdat het geen bloggers zijn. En toch is het altijd een beetje opletten wat je schrijft…

    Liked by 1 persoon

  18. Leuk dat je gaat blijven bloggen; zou het heel jammer vinden moest je stoppen!
    ’t Is een moeilijk evenwicht he! Ik ga altijd uit van het principe “zou ik dit op café met iemand delen?”. Dat zorgt ervoor dat bepaalde dingen die mij nauw aan het hart liggen niet verschijnen of pas lang “na de feiten”, maar dat is dan maar zo… Al is het natuurlijk nog iets heel anders wanneer je dat meteen van bij het begin zo doet, of ontdekt wordt en je dan moet gaan afvragen of je “foute” dingen geschreven hebt…

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Het was een serieuze wake up call en misschien had ik dat wel nodig. Ik heb maatregelen genomen op mijn blog en de persoon die me ontdekt heeft was zo lief om me te mailen en me van haar discretie te verzekeren. Dus inmiddels zie ik het alweer helemaal zitten.

      Liked by 1 persoon

  19. leenvandebergen zegt:

    Mensen die zich smalend uitlaten over bloggen, zijn mensen die zelf niet bloggen en dus niet weten hoe ongelooflijk leuk dat is 🙂
    Bij mij heeft, en ik spreek over een jaar of 8 geleden, eens een collega mijn toenmalige anonieme blog ontdekt. Ik was zo in paniek dat ik daar effectief de stekker heb uitgetrokken. Om nog diezelfde week helemaal opnieuw te beginnen met een spiksplinternieuw alter ego. Want ik kan het bloggen echt niet missen… Maar om dat nu elke keer dat er iemand uit uw real life uw blog ontdekt, te gaan doen, zou nogal inspannend zijn, ahum. Ik ben alleszins keiblij dat je gewoon blijft bloggen! En als er toch iets écht van uw hart moet, dan kan je het altijd achter een paswoord zetten en dan bepaal je zelf wie het kan lezen.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Dat heb ik ook met bepaalde posts gedaan en hier en daar heb ik wat dingen vager gemaakt. Maar het blijft een moeilijk evenwicht vind ik.

      Like

      • leenvandebergen zegt:

        Ja, dat snap ik helemaal. Door niet meer anoniem te bloggen nu heb ik het voor mezelf compleet onmogelijk gemaakt om nog te bloggen over collega’s, familie of vrienden en frustraties daarrond. Daar moet ik mij bij neerleggen…

        Liked by 1 persoon

        • Samaja zegt:

          Je hebt een lijn getrokken daarmee he, maar dat geeft je ook duidelijkheid. Ik wil gewoon over zoveel schrijven ;-). T is wel leuk dat je nu gewoon foto’s van jezelf toont.

          Like

          • leenvandebergen zegt:

            Ja, al vond ik dat ontzettend griezelig om te doen maar ik dacht “kom, ge blogt nu als uzelf, doe het gewoon, als een ander dat ook durft!” et voilà. Gaat geen gewoonte worden want ik pak niet op papier 😀 En inderdaad het heeft me duidelijke grenzen gegeven, wat met anoniem bloggen moeilijker is (omdat je niet weet wie er allemaal stiekem meeleest).

            Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s