Juffrouw Nicole en mevrouw Cornelis

02-40dagenbloggen

Je favoriete leraar en waarom net hij/zij? Welke invloed had hij/zij op jou?

Ik heb eigenlijk met geen enkele leraar of lerares een goede band gehad toen ik op school zat. Voor mij waren dat gewoon de leraars, de mensen die ons hun kennis overbrachten en die toetsen afnamen. Soms noemde ik ze zelfs de nagels aan mijn doodskist, zoals dat hoort als je 16 bent en nogal dramatisch van aard. Ik had een vriendin die na de les bij de leraars bleef hangen voor een praatje en die ermee omging als waren het cafékennissen. Ik snapte dat niet. Van zodra de bel ging, schoof ik mijn boeltje in mijn rugzak en ging ik gewoon zo snel mogelijk naar huis.

Er waren natuurlijk bepaalde leerkrachten die ik liever had dan andere, maar dan ging dat eerder om hun manier van lesgeven dan om het feit dat ik er een persoonlijke band mee had.

Zo kwam ik in het derde leerjaar bij juffrouw Nicole terecht. Iedereen leek dat jammer te vinden, want de juffrouw van 3B was veel populairder, maar dat jaar ben ik in 3A eindelijk wat open gebloeid. Ze was een beetje een speciale, niet overdreven streng maar ook niet te bemoederend en die mix werkte voor mij. Er hing een aangename sfeer in de klas en daardoor voelde ik me niet meer zo zenuwachtig en slecht op mijn gemak, iets wat de jaren voordien echt een probleem voor me was. Vaak hadden leerkrachten op alle vlakken hoge verwachtingen van mij omdat ik hoge punten haalde en dat vond ik niet bepaald leuk. Ik denk dat juffrouw Nicole de enige was die dat niet deed, ze behandelde me gewoon zoals de rest en verwachtte niet dat ik extra verantwoordelijkheden op me zou nemen. Ik herinner me ook dat ze op vrijdagnamiddag voorlas uit Sjakie en de chocoladefabriek en dat ze me daardoor nieuwsgierig maakte naar de boeken van Roald Dahl. Er werd ook veel gelezen in de klas dat jaar, dus eigenlijk is het geen wonder dat ik me er zo goed voelde.

De juf die ik in het tweede middelbaar kreeg voor Latijn, was dan weer iemand die mijn interesse voor talen serieus heeft aangewakkerd. Zo vond ze het heerlijk om ons woorden in het Frans of Engels te laten zoeken die hun oorsprong vinden in het Latijn, iets wat ik geweldig leuk vond om te doen.  Voor het volgende schooljaar moesten we een ingrijpende studiekeuze maken tussen wiskunde of Latijn en talen. Iedereen verwachte dat ik als primus van de klas wiskunde zou gaan volgen. De paar leerkrachten die al wisten dat ik eigenlijk Latijn-Moderne Talen wilde doen, vonden dat geen goed idee en pushten me heel hard in een andere richting. Ik ging toch mijn verstand niet gaan versmijten aan een talenrichting? Mijn juffrouw Latijn was de enige die achter mij stond en op het oudercontact ook tegen mijn mama zei dat ze zag dat ik een passie had voor talen en ze ervan overtuigd was dat daarin verder gaan een goede keuze voor me zou zijn en dat ik ook verstandig genoeg was om die keuze zelf te kunnen maken. Niet dat mijn ouders er overigens mee inzaten, maar het gaf me wel het extra duwtje dat ik nodig had om mijn gevoel te volgen. En die wiskunde, die heb ik nooit gemist. Ik wist toen al ongeveer wat ik later zou gaan studeren en daarvoor was niet veel wiskunde nodig. Het bleek een goede beslissing te zijn, want de jaren nadien begon ik me eindelijk wat in mijn element te voelen op school. De juiste studierichting deed daar veel aan.

Dus ja, nu ik erover nadenk waren er inderdaad wel een paar leerkrachten die een rol gespeeld hebben die toch van betekenis was in mijn leven. Ik was een moeilijk kind, vol complexen en worstelend met het feit dat mijn hoge punten extra druk met zich meebrachten. Het was slechts enkele leerkrachten gegeven om meer in me te zien dan een stille bolleboos en dat is wel iets om dankbaar voor te zijn.

Waren er leerkrachten die een grote rol gespeeld hebben in jullie leven?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

15 reacties op Juffrouw Nicole en mevrouw Cornelis

  1. levelieze zegt:

    Ik heb er overlaatst ook al eentje beschreven in mijn blog.
    Mijn meester in het derde leerjaar was ook wel een topper. Het leukste moment van de week was vrijdagnamiddag want dan vertelde hij een verhaal, elke week een stukje. Vanaf het eerste leerjaar werd daar naar uitgekeken.

    Liked by 1 persoon

  2. Mrs. Brubeck zegt:

    Ik denk dat menig jongere toch een band krijgt met de een of andere leerkracht of leerkrachten. Ik had het laat, in de 2 laatste jaren van mijn middelbaar, het was wel zeer welkom omdat mijn mama toen ziek was en in het laatste jaar zou sterven. Zij heeft me toen super begeleid.

    Liked by 1 persoon

  3. “Ik ging toch mijn verstand niet gaan versmijten aan een talenrichting?”
    Aaaargh, dat is nu toch om zot van te worden, zo’n uitspraken? Alsof wiskunde het hoogste goed is? Blij voor jou dat je toen je hart gevolgd bent i.p.v. wat “logisch” zou geweest zijn!

    Liked by 1 persoon

  4. Evelyne zegt:

    Tja, ik ben in de Latijn-Wiskunde beland uit het prestigegevoel van mijn moeder (die dus niet mocht voortstuderen na het middelbaar en haar broer wel – veel frustraties daar). Heel die wiskunde interesseerde mij geen bal, wat zich natuurlijk ook op mijn rapport weerspiegelde: op al de rest toppunten en op wiskunde er amper door. Maar mogen veranderen van richting? Ho maar, dat zou een schande geweest zijn…
    Ik ben er zeker van dat ik in de Latijn-Moderne talen veel beter op mijn plaats had gezeten. Ik heb nu eenmaal meer affiniteit met taal en die wiskunde heb ik sinds ik het middelbaar heb verlaten nog geen minuut gemist.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Dat moet echt lastig geweest zijn voor je :-(. Ik voelde die druk vooral van de school uit, maar thuis lieten ze mij daar vrij in. Ik weet niet wat ik anders gedaan had.

      Like

  5. greet zegt:

    Ik had niet echt een bijzondere band met één van mijn leerkrachten. Ik heb leerkrachten nooit gezien als mensen bij wie ik terecht kon, al was dat misschien wel zo. Voor mij waren ze de mensen die les kwamen geven, die toetsen opstelden en verbeterden. Nu vind ik dat wel jammer, dat er zoveel afstand was.

    Liked by 1 persoon

  6. Zij zegt:

    Een echte speciale band kan ik me niet herinneren. Al heb ik hier en daar wel leuke en minder leuke herinneringen aan mijn schooltijd.

    Liked by 1 persoon

  7. Ik had geen bijzonder favoriete leerkracht. Behalve misschien die van muziek. Bij die vloog ik heel vaak op de gang. De reden daarvan vertel ik wel eens in een logje…

    Liked by 1 persoon

  8. Goed dat je toch voor je talen gekozen hebt! Ik zat in talen en ik kon veel beter wiskunde, ze hadden met de verkeerde richting doen kiezen.

    Liked by 1 persoon

  9. Evi zegt:

    Ik schrijf er later nog over maar mijn taalleerkrachten waren toch wel diegene die een grotere rol speelden dan de andere 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s