Het huishouden: een strijd?

02-40dagenbloggen

Wat is een van je gekke gewoontes die je hebt moeten afleren toen je ging samenwonen met je partner? 

Gaan samenwonen was voor de echtgenoot en mezelf een grote aanpassing. Het was voor allebei de eerste keer en alhoewel hij tijdens zijn studies op kot had gezeten, betekende het ook voor ons allebei het definitieve vertrek uit hotel mama. Hij moest thuis meer meehelpen dan ik, maar we waren beiden op dat vlak behoorlijk in de watten gelegd door onze mama’s en dus besefte ik al op voorhand dat het een grote stap zou worden.

Eigenlijk ging het best goed. Ondanks ons gebrek aan ervaring in het huishouden, kregen we alles gedaan en werd het helemaal niet zo’n zwijnestal als ik had gevreesd. Ik hing regelmatig eens aan de telefoon met mijn mama om raad te vragen, maar ik denk dat dat normaal is. Wie heeft dat niet gedaan toen ze uit huis vertrokken?

Op voorhand was de taakverdeling goed doorgesproken. Ik had hem al goed ingepeperd dat ik zeker geen klassieke huisvrouw ben en dat we elk de helft zouden doen van de taken aangezien we ook allebei fulltime gaan werken. Zo gezegd, zo gedaan. Ondanks onze goede voornemens, leek het huishouden in het begin soms meer op een strijd dan op een samenwerking. De echtgenoot vond (en vindt soms nog steeds) dat hij de meeste taken had. Ik doe echter veel werk dat hij niet ziet en ik bedenk ook allerlei trucjes om het sneller te doen gaan. Hij is dan weer geen kampioen als het op efficiënt het huishouden doen aankomt. Zelfs als ik hem tips geef, luistert hij daar maar half naar en daar word ik dan weer enorm kregelig van. Tja, dan moet hij ook niet komen zagen dat ik rapper klaar ben met mijn taken hé ;-).

We moesten dus niet echt gewoontes afleren, maar wel een heel nieuwe routine kweken om de dingen samen te doen. In het begin botste het vaak en kibbelden we wat af. We schrokken allebei toen we zagen hoeveel tijd we in het weekend aan dat wassen en plassen moesten besteden en werkten die frustratie ook op elkaar uit. Van zodra een bevriende poetsvrouw dus een gaatje in haar agenda kreeg, vroegen we haar om bij ons te komen. We zeggen wel eens lachend dat ze onze relatie gered heeft. Zo dramatisch was het misschien niet, maar ze heeft wel rust gebracht. En toch, het blijft soms moeilijk om een evenwicht te vinden. De echtgenoot denkt soms nog steeds dat hij meer doet en vooral in het weekend werkt dat op zijn zenuwen. Ik erger me nog steeds aan zijn inefficiëntie en heb de pech dat mijn taken gewoon blijven liggen als ik ziek ben, terwijl de zijne wegvallen of gemakkelijker overgenomen kunnen worden. Als hij geen zin heeft om te koken, gaan we om frietjes of warmen we soep op. Maar als ik geen zin heb om te wassen en te strijken, wordt de stapel alleen maar groter.

Och ja, het huishouden, het zal nooit mijn favoriete bezigheid worden. En die van hem ook niet. Op dat vlak zijn we het roerend met elkaar eens :-).

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

21 reacties op Het huishouden: een strijd?

  1. Ben blij dat het huishouden toch draait bij jullie 🙂 En ook een mooie verdeling! 🙂 Jammer van de frustraties die er nog zijn, maar daar komen jullie wel uit! 🙂
    En over die telefoontjes aan mama: op Erasmus belde ik elke keer vlak voor ik een wasmachine klaarmaakte omdat ik echt mijn kleren niet kan sorteren! 😀

    Liked by 1 persoon

  2. Hier geeft het lief toe dat ik het grootste deel van het huishouden op me neem, ik ben daar ook veeleisender is dan hij :-). Maar hij draagt echt zijn “steen” bij en hij voert ook werkelijk uit wat ik vraag. Maar ook hier enorm gelukkig met mijn wekelijkse poetshulp en in de kidsweekends lijkt het echt wel of ik constant alle machienes aan het in- en uitladen ben :-), tafel aan het afruimen en kilo’s eten maak 🙂 🙂

    Liked by 1 persoon

  3. Kris10 zegt:

    Wij zijn ook fan van de poetsvrouw. Ik ben blij met onze taakverdeling en vaak helpen we elkaar. Samen afwassen is leuker dan alleen.

    Liked by 1 persoon

  4. Ik vraag nog steeds raad aan la mama, ook al ben ik ondertussen al bijna 8 jaar uit huis, haha! 😀
    Wij hebben ook een evenredige taakverdeling denk ik, ook al lijkt het soms niet zo. Ik heb ook wel eens het gevoel dat ik veel ‘achter de schermen’ doe, en dat mister Kim dat niet altijd doorheeft.

    En ik heb ook hetzelfde wasmachine en dezelfde droogkast als mijn mama, hahaha!

    Liked by 1 persoon

  5. Lize zegt:

    Ik woon helemaal alleen en vind het soms wel jammer dat ik het huishouden niet kan delen maar ruzies zijn er dan gelukkig niet 😉

    Liked by 1 persoon

  6. Mrs. T. zegt:

    Echt ik vind het huishouden zo ongeveer het ergste dat er is. Ben er ook niet goed in. Heb ik met veel moeite de ramen gewassen, staat de zon erop en ziet het er weer niet uit. Dat motiveert niet bepaald.

    Like

  7. Vroeger hadden wij ook de taken verdeeld. Ik ging wandelen met de honden, hij kookte. Hij ging rond met de stofzuiger terwijl ik boodschappen deed en de was ophing,… Nu doe ik alles alleen maar ik moet wel minder koken omdat ik meestal eten klaarmaak voor twee keer.

    Liked by 1 persoon

  8. Flavie zegt:

    Sinds de poetsvrouw in ziekenverlof is (sinds januari) doen we samen het huishouden en ik moet toegeven dat ik het wel leuk vind om dit samen te doen… of Zoetie dit ook vind, weet ik niet 😉

    Liked by 1 persoon

  9. Liese zegt:

    ik heb ook iemand die tweewekelijks komt poetsen, maar de dag nadat ze weg is zie je daar al niets meer van :-(. Het is een neverendingstory en daar heb ik me bij neergelegd al ligt het niet altijd even zachtjes

    Liked by 1 persoon

  10. Evi zegt:

    Hier zijn de taken eerder klassiek verdeeld en is het vooral een nooit eindigend verhaal met af en toe eens een strijd erin 🙂

    Liked by 1 persoon

  11. Leen zegt:

    Ik twijfel al jaren over een poetsvrouw, maar iemand die je niet kent en die dan in je huis rondloopt, die gedachte schrikt me af. Ook voelt het huis properder aan als ik het zélf heb gekuist. (Iets met “wat je zelf doet, doe je beter”.) En ja… Hier ben ik degene die ongetwijfeld het meeste doet. Het lief maakt er zich vaak sneller vanaf – hij “ziet” minder vuil dan ik – terwijl ik alles grondig gedaan wil hebben. Dus ja… ook hier is het regelmatig een strijd!

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Ik heb het geluk dat onze poetsvrouw bevriend is met mijn mama en ik ze zelf ook al jaren ken. Ik vertrouw haar helemaal. Wat we gaan doen eens ze met pensioen gaat, dat weet ik niet…

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s