Liefste dagboek

 

02-40dagenbloggen

Je favoriete activiteit die je nooit als hobby durft vermelden, maar waar je wel eindeloos van kan genieten.

Mijn eerste dagboek dateert van 1995. Dat weet ik zo zeker omdat ik telkens de datum bij een stukje vermeldde. De eerste schrijfsels gingen over wat ik die dag gegeten had en op wie ik boos was geweest. Later werden dat ellenlange epistels over de Backstreet Boys, over school en over mijn onzekerheden qua uiterlijk en gewicht. Ik maakte een vrij brave puberteit door, maar ik zette me wel hard af tegen mijn ouders, vooral verbaal dan, en daar vind je ook een aardig stuk van terug in mijn dagboek.

En dan schreef ik plots bijna een jaar niets meer, nochtans gebeurde er toen vanalles, het was zelfs een woelig jaar. Maar blijkbaar was het toen niet nodig om me tot het papier te wenden. Dat veranderde toen ik naar de universiteit zou gaan en ik toch weer behoefte kreeg om neer te schrijven dat ik twijfelde welke studierichting ik zou kiezen. Zelfs tijdens mijn studentenjaren werd er geschreven. Niet zo vaak meer als vroeger en veel minder over uiterlijkheden, maar eerder reflecties over bepaalde zaken of gewoon eens de ongezouten waarheid over bepaalde vriendinnen die ik nooit in hun gezicht had durven zeggen. Over de ontmoeting met de echtgenoot zijn er een aantal interessante dingen te lezen en het is bij momenten aandoenlijk om eens terug te kijken en onze relatie te zien evolueren op papier.

Sinds ik werk, gaat het vaak daarover. En de laatste jaren is er het worstelen met de al dan niet bestaande kinderwens bijgekomen, net als de problemen met vrienden en soms ook familie die ervoor zorgen dat onze wereld steeds maar kleiner wordt. Ik schreef ellenlange vlammende epistels toen het niet goed ging met de ouders van de echtgenoot en ik me niet aanvaard voelde in de familie. Ik schreef de zoveelste opstoot van rugpijn van me af. Ik jubelde over de droomjob die ik toch maar mooi had gescoord, om in de jaren nadien dan schoorvoetend aan mezelf toe te geven dat ik toch opnieuw met twijfels zat.

Als vrienden en familie ooit mijn dagboeken zouden lezen, krijg ik gegarandeerd met iedereen ruzie. Zoals Bridget Jones zegt: “Everyone knows diaries are full of crap.” Enkel de echtgenoot mag ze lezen, al voelt hij daar niet de behoefte toe. Er zijn amper mensen die weten dat ik een dagboek bijhoud en alhoewel het dus al jarenlang een zeer aanwezige hobby is, hou ik het toch liefst voor mezelf.

Sinds een jaar ben ik nog een blog begonnen ook. Een beetje een variant op dat dagboekschrijven, al is het veel minder persoonlijk. Maar goed ook, want sommige dingen zijn nu eenmaal niet voor publicatie vatbaar :-).

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

20 reacties op Liefste dagboek

  1. Liese zegt:

    Cool dat je die nog altijd bewaarde!!!

    Liked by 1 persoon

  2. Mrs. Brubeck zegt:

    Ik heb alleen een dagboek gehad toen ik puber was, zalig om dat nu terug te lezen.
    Je gedachten en gevoelens op een blog zetten is altijd minder vrijblijvend en soms geen goed idee als je niet goed in je vel zit.
    Maar het kan ook steun bieden!
    Heb beide kanten gezien en ervaren!

    Liked by 1 persoon

  3. Dat moet leuk zijn om te herlezen! 😀 zelf heb ik ook heel wat dagboeken, maar ik schrijf er te weinig in, zo consequent ben ik niet… 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. JasMien zegt:

    toen ik in het middelbaar zat heb ik ook dagboeken bijgehouden, ik ga eens horen of mijn mama ze nog heeft 🙂

    Liked by 1 persoon

  5. Zij zegt:

    Ik herinner me vooral dagboeken toen ik zwanger werd van de oudste en nadien na de geboorte heb ik ook nog heel veel geschreven. Soms zelfs dagelijks. Ik heb die dagboeken aan mijn zoon gegeven toen hij volwassen was. Of hij ze gelezen heeft, weet ik niet.

    Ik vond ook toen ma overleed dagboeken van haar terug. Ik heb ze in één ruk uitgelezen, maar eigenlijk had ik dit beter niet gedaan 😦 Hoe ze over mij dacht, schreef ze op.. en dat was nooit veel fraais 😦

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Het moet raar zijn om zo in het hoofd van je moeder te kunnen kijken… Ik zou ook ten prooi vallen aan nieuwsgierigheid, maar vrees dat ik het me eveneens zou beklagen. Mijn dagboek kan eigenlijk ook beter niet door familie en vrienden gelezen worden 😉

      Liked by 1 persoon

      • Zij zegt:

        Eigenlijk is dit inderdaad zo. Een dagboek dient om alles van je af te schrijven. Dingen, die je niet durft te zeggen. En dat komt dan niet goed, als men dingen leest, die men liever niet zo weten.

        Liked by 1 persoon

  6. Evi zegt:

    Zalig dat je die nog steeds hebt. Ik hield er ook een paar bij en het is telkens lachen als ik ze herlees 🙂

    Liked by 1 persoon

  7. Anna Helena zegt:

    Ik heb er tientallen volgeschreven als tiener. En dan opeens was het gedaan. Ik zou ze ook eens moeten herlezen, al die tienerdrama is nu waarschijnlijk om te lachen 😊

    Liked by 1 persoon

  8. Wat leuk dat je al zo lang in een dagboek schrijft!! van 1995 begot! 🙂 Ik doe het nu een 3-tal jaar maar ik schrijf er veel te weinig in.

    Liked by 1 persoon

  9. greet zegt:

    Ik heb het nooit echt gedaan, een dagboek bijhouden. Toch niet langer dan een paar dagen na mekaar. Leuk dat je ze nog hebt!

    Liked by 1 persoon

  10. Leen zegt:

    Ook ik begon al in de lagere school met dagboekschrijven, en het zou mijn ergste nachtmerrie zijn om mijn dagboeken kwijt te raken, en tegelijkertijd dat iemand uit mijn omgeving ze zou vinden, en lezen. Zo kwaad dat ik vroeger was als mijn zus ze stiekem las, om daarna – waar mijn ouders bij waren! – toespelingen te maken op wat ze had gelezen! Ik heb haar dat volgens mij nooit helemaal vergeven.
    Feitelijk schreef ik vooral wanneer het slecht met me ging. Alle frustraties, verdriet en woede kon ik kwijt aan de pagina’s. Vandaar dat ik absoluut niet wil dat eender wie ze ooit te lezen krijgt, want ik denk dat ik in zo’n vreselijke bui wel over iedereen wat ‘slechts’ heb geschreven.
    De laatste jaren schrijf ik minder, hoewel het nog altijd zeer therapeutisch werkt.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s