Geen mama

02-40dagenbloggen

Gisteren stuurde ik een smsje naar een vriendin, gewoon, om eens te horen hoe het met haar gaat. We zien elkaar niet meer zo vaak de laatste tijd. Toch zegt ze telkens weer hoe blij ze is dat we contact blijven houden zijn na onze studies en af en toe smijt ze eens met de term ‘beste vriendin’. Ze gaf me een speciale rol op haar trouwdag en vertrouwde me toe dat als ze zich niet moreel verplicht had gevoeld om haar zus te vragen, ze graag mij had gevraagd om meter te worden van haar zoontje. Je kan dus wel stellen dat we echt goede vriendinnen waren.

Tegenwoordig blijft van die vriendschap niet veel meer over precies. Ik kreeg op mijn sms de korte melding terug dat alles goed ging. Ze vroeg niet hoe het met mij was, ze ging niet in op mijn andere vragen over vakantie en het werk… Gewoon dat ene korte zinnetje. Ik had veel goesting om terug te smsen: “Met mij gaat het ook goed trouwens”. Maar dat heb ik maar niet gedaan, want god weet welke hetze ik daarmee ga ontketenen.

Het gaat al maanden, misschien wel jaren zo dat het altijd van mijn kant moet komen. Telkens ik de handdoek in de ring wil gooien, is er dan toch weer een lichtpuntje waaraan ik vasthoud. Maar de waarheid is dat ik zelf ook steeds minder zin heb om nog af te spreken. Ik herken haar stilaan niet meer en als het niet over haarzelf of haar kind gaat, interesseert het haar niet. Het lijkt wel alsof ze alle empathie en interesse in de rest van de wereld verloren is.

Ik maag me zorgen, zowel om haar als om onze vriendschap. Ik herken het patroon helemaal omdat ik het al eerder zag gebeuren met een andere vriendin. En het sleutelwoord blijkt hier ook weer ‘kinderen’ te zijn. Ik ben geen mama en dus niet meer van tel.

Het doet pijn.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

52 reacties op Geen mama

  1. Mensen veranderen met ouder worden. De één evolueert anders dan de ander, en dan groeien (vriendschaps)banden uiteen. Een jammere evolutie, maar niets aan te doen…

    Liked by 2 people

  2. Lize zegt:

    Zo jammer om te lezen… Veel sterkte

    Liked by 1 persoon

  3. sandravda zegt:

    Mijn twee kinderen zijn ondertussen al volwassen zijn, maar ik vond het (zowel vroeger als nu) verschrikkelijk als mensen alleen maar over hun kinderen/kleinkinderen willen praten. Ik zie mijn kinderen graag, maar er is toch meer in het leven denk ik dan… Sommige mensen hun wereldje wordt dan inderdaad heel klein en ik stel mij de vraag, wat gaan ze doen als die kinderen volwassen worden?

    Liked by 1 persoon

  4. levelieze zegt:

    Oh zo erg. Sommige mensen passen na een tijdje inderdaad niet meer in je leven, maar afgeschreven worden alleen omdat je geen mama bent, dat slaagt op niks.

    Liked by 1 persoon

  5. Ik vind dat zo vreemd van die vriendinnen.
    Ik denk aan mezelf die nog zo graag andere dingen doet en hoort dan mijn kind.
    Ik denk echter ook aan de talloze blogs van moeders. Sommige hebben het voortdurend over hun kinderen, maar vrij veel durven toch ook te zeggen hoe zwaar ze het vinden, hoe beu ze het soms zijn. Ik zou daarom toch denken dat er een evolutie bezig is, dat mensen en moeders meer en meer zeggen dat het echt niet allemaal zo’n rozengeur en maneschijn is.
    Ik zou een concreet voorstel doen om af te spreken?

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Daar ben ik mee bezig, al is het enthousiasme ook bij mij ferm gezakt. We zullen zien. Als het nu weer heel de avond 1 richting is, dan gooi ik de handdoek in de ring.

      Like

  6. Meen je dat nu?? Mijn BFF heeft ook geen kids, heeft nooit een probleem geweest, ik was blij dat ik als ik met haar afsprak niet mama moest zijn. Nog steeds vertel ik niet alles over mijn zoon tegen haar, alleen de grote lijnen. Je bent toch meer dan mama. En mama zijn is geen rozen-geur noch manenschijn :-), heb vannacht nog uren wakker gelegen omdat de zoon niet op het afgesproken uur thuiskwam en pas vanmorgen om 6u 🙂

    Liked by 2 people

  7. Marsha zegt:

    Echte vriendschap kan best tegen een poosje wat minder contact. Je zal het ervaren, misschien komt de klik tussen jullie terug, misschien ook niet. Als het er energie in steken van één kant lijkt te komen, kan je ook gerust even loslaten en gewoon zien wat er gebeurt…
    Ik denk dat dit eigen is aan vriendschappen, mensen evolueren, soms gaan de paden uit elkaar, soms komen ze daarna weer samen. Of niet. Schrijf het niet toe aan het al dan niet mama zijn: ik heb dit óók gehad met vriendinnen die net als ik mama zijn. Onze manier van omgaan met ons kind was zo anders, dat het teveel ergernis gaf, niet echt klikte. Toen de kinderen wat groter werden, was de klik er weer wel. Loslaten is moeilijk, ook in vriendschap, maar het proberen waard!

    Liked by 1 persoon

  8. Jammer…. Ik heb dergelijke vriendschappen op hun beloop gelaten. Het moet van twee kanten komen.

    Liked by 1 persoon

  9. Mrs. Brubeck zegt:

    Ik kan Sandra alleen maar bijtreden. Het zegt idd ook meer over hen dan over jou!
    Je bent meer waard dan dat lieve Samaja!
    Liefs x

    Liked by 1 persoon

  10. Zij zegt:

    Ik vind dit zo verschrikkelijk erg voor je en begrijp maar al te goed hoeveel pijn je dit doet.
    Maar ik begrijp wel die vriendinnen van je niet. Er is toch meer in het leven, dan babbelen over kinderen? Ik vond en vind het verschrikkelijk wanneer mensen alleen maar over hun kinderen praten. Ik deed dit vroeger nooit. Waarschijnlijk is dat ook een beetje de reden, dat ik liever met mannen samen werkte, dan met vrouwen.

    Je zal er niet veel aan hebben nu, maar je bent misschien wel beter af zonder haar.
    Hele dikke knuffel xxx

    Liked by 1 persoon

  11. MyriamC zegt:

    Ik herken het gevoel van er niet meer bij te horen. Ik ben veel later moeder geworden dan mijn vriendinnen. En nu zijn de vriendinnen die ik overhield al verschillende jaren oma en ervaar ik weer hetzelfde. Niet altijd leuk, want ik zit er dikwijls voor spek en bonen bij, maar ik wil ook mijn vriendinnen niet verliezen. Sterkte!

    Liked by 1 persoon

  12. Evi zegt:

    Wat vreselijk jammer! Ik snap dat echt niet van jouw vriendin, ik ben zelf mama maar vind het heerlijk om af te spreken met vriendinnen die net geen mama zijn. Gesprekken die gaan over hun job, hobby en wat hen bezig houdt, het is absoluut een verademing vind ik om heel af en toe eens niet in de eerste plaats mama te moeten zijn. Je verdient beter!

    Liked by 1 persoon

  13. JasMien zegt:

    je mag gerust mijn vriendin worden hoor, ik heb ook geen kinderen, dus kunnen we gezellig samen de leuke, vrolijke, kinderloze vrouw uithangen 🙂
    en ik meen dat echt he! vriendschap is onbetaalbaar!

    Liked by 1 persoon

  14. marliese9 zegt:

    Ik heb nu zolang zitten wachten tot ik terug zwanger mag worden en een paar weken terug had ik ineens zo degout van mensen in mijn omgeving die alleen nog maar over hun kinderen kunnen praten en waar ik dat trouwens niet van verwacht had, dat ik me begon af te vragen of ik dat nog wel wilde. Mijn leven houdt momenteel zoveel leuke dingen in en ik wil niet zo’n mama worden waarbij de wereld stopt en kind/kinderen alles zijn. Ik begon echt te denken dat het alleen zo kon en dat ik zelf ook zo ga worden. Maar er zijn een aantal mensen met kinderen die me ondertussen verzekerd hebben dat dat echt wel een keuze is die je maakt. En ik hoop zelf dan ook nog genoeg vriendinnen zonder kinderen te hebben. Dus wat die vriendin van je doet is echt niet oké!

    Liked by 1 persoon

  15. Mrs. T. zegt:

    Herkenbaar. Heb dit proces ook gehad met E, een vriendin sinds mijn twaalfde. Heb haar afgelopen maart niet meer uitgenodigd voor mijn verjaardag en hoe wrang ook, dat voelt best goed. Soms moet je nu eenmaal afscheid nemen van mensen.

    Liked by 1 persoon

  16. Liese zegt:

    They say people in your life are seasons. Daar geloof ik sterk in. Ik kan andere moeders soms moeilijk uitstaan omdat ze alleen maar over kinderen praten. Wreed he.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Ik hoop dat er dan ook nieuwe vriendschappen gaan groeien, maar dat is momenteel niet zo. Ik zie mijn vriendenkring alleen kleiner worden. Al is dat ook geen reden om alles te pikken als ik mij er niet goed bij voel.

      Like

  17. tifosanele zegt:

    Ik begrijp je. Ik heb geprobeerd om mijn wereld open te houden, al was dat niet altijd makkelijk als de kinderen constant ziek waren of zo. Maar ik heb er altijd nood aan gehad om meer te zijn dan mama. Om ook met vriendinnen over vanalles en nog wat te kunnen babbelen en lachen. Ik hoop voor jou dat het in orde komt, met die ene vriendin, of met nieuwe vriendschappen…

    Liked by 1 persoon

  18. Hilde zegt:

    In mijn vriendenkring heb ik ook vriendinnen die geen mama zijn (bewust of onbewust). Ik houd daar dan zeker rekening mee. Zij van hun kant vragen vaak zelf spontaan hoe het met de dochter is als ik er dan niet over begin 🙂 . Ik treed je bij als je zegt dat het leven uit meer bestaat dan opvoeding en kinderen. Sta me toe te zeggen dat mensen die in jou als persoon geen interesse hebben zelfs m.i. het woord ‘vriendin’ niet waard zijn. Om die laatste reden heb ik de voorbije jaren ook al enkele zgn vriendinnen laten vallen. Geen haan die daar om kraait maar het voelt wel goed… Iets met zelfbehoud en zo…

    Liked by 1 persoon

  19. Bostonbaby zegt:

    Ik sta aan de andere kant. Ik ben mama geworden en één van mijn beste vriendinnen staat nu verder dan ooit van me af. Ik ben nochtans niet van de soort die alleen maar over haar kind kan praten. Ik wil ook nog wel gewoon op weekend met haar… maar toch krijg ik geen gehoor op sms’jes en mailtjes… heel jammer.

    Liked by 1 persoon

  20. Vreselijk! Ik snap dat niet… als vrienden ben je er toch voor elkaar? Ik heb ook wel vriendschappen die verwateren omdat er kinderen zijn maar ik heb nooit het gevoel dat het is omdat ik geen mama ben. Echt jammer dat er sommige mensen er wel zo overdenken.

    Liked by 1 persoon

  21. Das heel jammer! Ik weet dat ik als mama minder beschikbaar ben dan vroeger maar ik doe altijd heel erg mijn best om mijn vrienden te zien, met of zonder kinderen, kort of lang. Natuurlijk zijn er ook mensen die je flauw vinden als je zegt dat je te moe bent of dat je geen babysit vindt ofzo. Maar ja je kiest voor kinderen en die maken deel van je uit. Die hebben nu eenmaal een grote invloed op je zijn, op je gemoed en energieniveau …
    Wat ik vaak doe is nu met vriendinnen al eens overdag afspreken zodat we met de kids iets kunnen doen. De vriendinnen zonder kids vinden dat ook eens leuk. of we spreken ’s avonds af zodat papa thuis is. of ik nodig ze uit bij mij thuis, dan hoef ik zelfs geen babysit te zoeken 🙂
    er zijn veel manieren om vriendschappen te onderhouden op voorwaarde dat je mekaar respecteert en dus ook de keuzes die je maakt. indien dit niet het geval is, kan je al eens die vriendschap in vraag stellen. en dat is ok, niets zegt dat iemand die je nu minder vaak ziet later niet weer een groter deel van je leven zal uitmaken.

    Liked by 1 persoon

  22. Flavie zegt:

    Zo gaat het nu eenmaal, heb ik ook al ondervonden. Tot op een moment dat ik er dan ook de brui aan gaf, want zeg nu zelf… wat heb je aan vriendschappen waar je zelf al je energie insteekt en zelf niks van terug krijgt. Achteraf zorgt het voor meer rust in je hoofd, maar het kan inderdaad pijnlijk zijn.

    Liked by 1 persoon

  23. Leen zegt:

    Bah zeg… jammer voor haar vooral, denk ik dan 🙂 Maar natuurlijk doet het pijn, als je eerst zo’n belangrijke rol in haar leven hebt gespeeld. Jammer dat ze je niet toch meter heeft gemaakt – je kan perfect twee meters aanduiden voor je kind, toch? – dan had je misschien nog steeds een belangrijke rol gespeeld.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Je kan zeker twee meters aanduiden, maar ik zie dat eigenlijk niemand doen. Ik denk dat ze nog een tweede kind willen trouwens, maar als we verder gaan zoals nu zal ik niet meer in de prijzen vallen 😉

      Like

      • Leen zegt:

        Ik vind het jammer dat die rollen altijd naar familie ‘moeten’ gaan, omdat die zogezegd veel vaster zijn verankerd in je leven. Ik zie mijn oorspronkelijke meter (een aangetrouwde tante) ook nooit meer… Ik denk dat een goede vriendin dan soms zelfs een betere keuze is. Maar bon, dat beslist ieder natuurlijk voor zichzelf.

        Liked by 1 persoon

  24. tinyblogt zegt:

    Ik lees nu pas je verhaal, in de USA heb ik weinig blogs gelezen. Maar ik kreeg al traantjes in mijn ogen omdat ik hetzelfde mee maak. Mijn vriendin hoor ik soms weken, maanden niet, maar als het dan eens slecht gaat in haar relatie, dan is ze daar ineens weer.
    De twee weken in de USA heeft ze geen enkele keer gereageerd, ook niet op die Bryce-ervaring, en toen ik een bericht stuurde dat ik terug was, zei ze enkel “welcome home”. Ik vermoed dat haar lief niet wil dat ze mij te veel hoort of ziet. Maar als ze weer ruzie hebben, dan zal ik ze wel horen. Erg hé.
    Ik kan dat maar niet begrijpen. Idem voor vriendinnen die bijna alleen maar mama zijn, zoals je zegt, en geen andere onderwerpen kennen. Triest.

    Liked by 1 persoon

  25. katrienw zegt:

    Dikke knuffels! Niet leuk om te merken uiteraard. Maar trek het je toch maar niet te hard aan. Ik heb een tijd geleden ook schoon schip gemaakt met zogenaamde vriendinnen. Het hechte clubje dat ik nu overhou, is zoveel meer waard.

    Liked by 1 persoon

  26. Goofball zegt:

    pff da’s echt niet tof. Ook ik merk dat sommige oude vriendschappen aan het verwateren zijn en da’s niet tof. Van sommige mensen hoor ik nooit iets en als ik vroeger belde (‘k heb dat opgegeven) om te vragen hoe het met hen is en waarom ik hen nooit meer hoor krijg ik als antwoord “oh maar ik weet hoe het met jou gaat, want ik lees je blog dus ik denk er niet aan om je te bellen.” Dugh a) ik blog echt niet alles, b) zij blogt niet.

    Maar als ik dit lees, herken ik me potentieel ook wel wat in de andere kant. Vooral sinds ik een 2e kindje heb heb ik het gewoon pokkedruk. Ik moet mijn kindjes al de meeste avonden van school en crèche laten ophalen door een babysit omdat ik niet op tijd terug kan zijn met voltijdse job. Dan moet ik snel snel snel borstvoeding geven aan de jongste en eten klaarmaken voor ons…eten terwijl het voor de oudste bijna bedtijd is…en dan de ene na de andere in bed steken.
    Doorgaans kan ik me pas om 21u-21u30 even neerzetten en dan snak ik naar wat me-time (blogs lezen, tv, zelf bloggen) vooraleer ik zelf al snel in bed moet, want mijn nachten zijn nog steeds heel onderbroken dus ik moet op tijd onder de wol.

    Bijgevolg probeer ik echt mijn weekends zo leeg mogelijk en flexibel mogelijk te houden met niet teveel afspraken. Ik las in andere posts dat jij ook wel aandachtig moet zijn om het evenwicht te behouden: ik dus ook. Ik hou van ad hoc af te spreken met vrienden in ’t weekend als ik niet te moe ben, maar iedereen’s agenda zit vaak zo vol dat ad hoc niet lukt. Meestal lukt het dus enkel met vrienden uit de buurt waar we dan opeens samen gaan eten of iets drinken of shoppen. En doordat ik al vaak babysits gebruik en ook nog borstvoeding geef ben ik geremd om ’s avonds nog veel (gepland) weg te gaan zonder kinderen momenteel. Ik wil in feite dan net wat prioritair quality time met hen, dan rust voor mezelf en pas op 3rde plaats sociale contacten onderhouden.

    Ooit las ik een “column” van een mama aan haar vroegere vrienden, dat ze zich excuseerde voor die jaren van stilte. Dat het niet was uit negativiteit naar hen toe, dat ze hen echt gemist had, maar dat er gewoon paar jaren waren waar ze zo hard bezig was met evenwicht houden , energie op peil te houden dat er veel op laag pitje gaan staan was. Ik vermoed dat dat bij mij ook wel is en dat ik daardoor ook een slechtere vriendin ben geworden. en ik ga ervan uit dat dat binnen 1 à 2 jaar weer zal beginnen beteren.

    ik zou het gewoon eens openlijk vragen aan die vriendin waarom het contact zo gering is? Misschien kan ze wel een verklaring geven….of net niet en dan weet je in feite ook waar je staat.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s