Collega’s en/of vrienden?

Collega’s, ze komen in veel maten en vormen en met de een kan je al beter opschieten dan met de ander. Ik heb zowel al een kantoor moeten delen met anderen als compleet alleen gezeten en voor beide formules valt wel wat te zeggen. Momenteel deel ik mijn kantoor weer met iemand en ik merk dat ik deugd heb van het sociaal contact. We hebben regelmatig een fijne babbel en ze is heel vrijgevig en trakteert me constant op een koekje, een stukje fruit, … We hebben veel gemeenschappelijk, zo houden we beiden van Disney en reizen, om maar iets te zeggen. Ze liet zelfs vallen dat ze eigenlijk niet zo open is op kantoor uit een soort beschermingsreflex, maar dat ze tegen mij wel al veel verteld heeft. En dat is wederzijds.

Ik probeer er niet te enthousiast over te zijn, maar ik ben blij met deze gang van zaken. Alhoewel ik doorgaans al fijne collega’s had in het verleden, zijn er geen vriendschappen uit ontstaan. Vaak was er een groot leeftijdsverschil, waardoor we in een compleet andere levensfase zaten. En in Brussel haastte iedereen zich om zijn trein naar huis te nemen. Eens iets gaan drinken na het werk, dat gebeurde gewoon niet. Op mijn huidig werk leek de sfeer ook lang zeer formeel te zijn, waardoor ik ook heel erg stil was en weinig deelde. Maar door een aantal gebeurtenissen, besloot ik het anders aan te pakken en me meer open te stellen en dat heeft echt wel een verbetering gebracht in mijn contact met een aantal mensen.

Als ik echter kijk naar hoe goed mijn echtgenoot het kan vinden met bepaalde collega’s en hoe we daar al eens privé mee afgesproken hebben, dan heb ik nog een lange weg af te leggen. Bij mijn zus is het zelfs nog beter, er is daar een heuse vriendenkliek ontstaan die op elkaars kinderen babysitten en die samen op stap gaan. Dat moet geweldig zijn. Ik heb lang luid staan roepen dat collega’s geen vrienden zijn en ik privé en werk strikt gescheiden houd, maar ik begin daar precies toch wel over te twijfelen.

Hoe zit dat bij jullie? Blijven collega’s gewoon collega’s of worden het soms echt vrienden waarmee je ook buiten de werkomgeving afspreekt?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

22 reacties op Collega’s en/of vrienden?

  1. tinyblogt zegt:

    Op mijn vorig werk, waar ik tien jaar bleef, had ik de indruk dat sommige collega’s vriendinnen waren geworden. Tot ik zwanger werd, ik een jaar weg was van het werk, en na een hoop beloftes eigenlijk al die tijd niemand heb terug gezien. Ook toen ik een aantal jaar later daar weg ging, waren er enkelen aan het wenen op mijn afscheid, maar ik heb ze nooit meer gehoord. En dat doet pijn.
    Nu kom ik met mijn vrouwelijke collega’s héél goed overeen, we vertellen veel aan elkaar en steunen elkaar, maar ik probeer die collegialiteit niet meer te verwarren met vriendschap.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Dat heb ik dus ook heel fel, dat ik het gezellig heb op het werk maar altijd met de rem erop, omdat ik niet geloof dat het ook echt vrienden zijn. Nochtans zie ik het hier en daar wel gebeuren, al is het natuurlijk afwachten wat er zou gebeuren eens er iemand vertrekt uit die job.

      Liked by 1 persoon

  2. levelieze zegt:

    In mijn eerste job had ik heel erg het gevoel dat mijn collega’s ook mijn vrienden waren en deden we geregeld dingen samen. Tot ik ontslagen werd en dat contact toch snel verwaterd is, iets wat ik heel jammer vind. Sindsdien is de afstand toch wat groter. Enerzijds omdat ik na die job een aantal tijdelijke jobs deed, dus nooit echt de kans had om echt vrienden te maken, maar anderzijds ook omdat ik door die ervaring me wat meer heb afgesloten denk ik.
    In mijn huidige job kom ik heel goed overeen met mijn collega’s, maar wordt er ook niet echt iets buiten het werk gedaan. Soms eens met iemand gaan lunchen en ben ook eens met een collega in het weekend weg geweest maar dat viel toch een beetje tegen.
    Mijn zus staat in het onderwijs en heeft heel veel vrienden onder haar collega’s, ze zijn natuurlijk met veel maar die gaan ook samen op reis en zo. Daar durf ik ook wel eens jaloers op te zijn.

    Liked by 1 persoon

  3. greet zegt:

    Met een paar collega’s van mijn eerste job heb ik nog lang contact gehouden. De laatste jaren heb ik mij nogal afzijdig gehouden en werk en prive erg gescheiden gehouden. Als het echt klikt is dat super, maar vaak vind ik de bijna-verplichte etentjes/feestjes met de collega’s nogal geforceerd.

    Liked by 1 persoon

  4. Ik ben ooit getrouwd met een collega 😃😃😃 Die overigens al jaren geen collega meer is. Maar ooit dus wel.
    Ik ben net gestopt met werken, maar met een aantal collega’s en met mijn baas heb ik erg goed contact. Maar mijn allerbeste vrienden ken ik toch van buiten het werk, of van heel vroeger. Ik bewaarde op het werk over het algemeen wel afstand. Zeker toen ik er met eentje samen ging wonen.

    Liked by 1 persoon

  5. Kris10 zegt:

    Er zijn ex-collega’s met wie ik vriendschappelijk omging die ik nu amper nog hoor. Er is 1 ex-collega waarmee ik nog steeds heel goed bevriend ben. We gaan nog sporten en uit eten en … Mijn huidige team is een topteam om mee samen te werken maar echte vrienden zitten er niet tussen. Vooral door het leeftijdsverschil denk ik. Maar professioneel gezien echt beste collega’s ooit! Ik zou ze allemaal zo een knuffel geven als ik zou durven 🙂

    Liked by 1 persoon

  6. Ik heb nog steeds vrij regelmatig contact met twee ex-collega’s (het helpt dat de dochter van één van beide achter onze hoek naar school gaat ;-)) en met de huidige collega’s klikt het enorm goed: we gaan iedere vrijdag samen lunchen, helpen elkaar op werk- en persoonlijk gebied (receptjes delen, tips over reizen uitwisselen, uitleg geven over leningen en hypotheken) en spreken regelmatig na de uren ook af om te gaan eten of samen een film te zien. Voor mij is dat echt het belangrijkste aan de job: de collega’s. Ik zie die eigenlijk meer dan de wederhelft, dus dat moet goed zitten.

    Liked by 1 persoon

  7. Rob Alberts zegt:

    Ook in mijn werk heb ik vrienden gevonden.

    Vriendelijke groet,

    Liked by 1 persoon

  8. Mrs. T. zegt:

    Ik houd het bij voorkeur ook grotendeels gescheiden. Maar soms zijn er collega’s waarmee het gewoon heel erg klikt en dan is het anders.
    Een van mijn beste vriendinnen is een collega van mijn vroegere werk.

    Liked by 1 persoon

  9. goannelies zegt:

    Ik denk dat het merendeel van je collega’s doorheen je loopbaan ook echt collega’s blijven en dat er hier en daar is iemand tussenzit die blijft omdat je gewoon veel gemeen hebt, in deze levensfase zit, in dezelfde regio woont,…. Ik heb 1 vriendin overgehouden uit mijn stage van 5 maanden (om de redenen hierboven) en op mijn huidige werk is er wel een klik met zo goed als iedereen en met sommige wat meer, maar het is nog wat vroeg om te spreken van vriendschappen misschien. We doen wel veel samen en dat is sowieso fijn want het is een extra netwerk om mensen te leren kennen en je gewoon te amuseren. Soms is dat laatste ook belangrijk.

    Liked by 1 persoon

  10. Ik probeer werk en privé echt gescheiden te houden. We zitten al zoveel op elkaars kap, in het privé-leven vertoef ik liever in andere sferen.

    Liked by 1 persoon

  11. Collega’s zijn eerder collega’s bij mij, als er al afgesproken wordt dan is het vaak met iedereen samen. Nochtans wordt er wel veel persoonlijke dingen gedeeld

    Liked by 1 persoon

  12. Hilde zegt:

    Ik heb altijd het principe gehanteerd: privé en professioneel gescheiden houden. Nu ik ondervind hoe fijn het is mezelf te mogen zijn in een werkomgeving, met gelijkgestemden, denk ik daar al iets anders over. Voor ’t eerst in m’n beroepsleven kan/mag ik mezelf zijn, al bewaak ik nog altijd die grens daarin. Toch heeft het een goede invloed op iemands werkprestaties vind ik, als je goed overeenkomt met collega’s. Ermee afspreken buiten het werk is dan weer een brug te ver voor mij.

    Liked by 1 persoon

  13. ellymay47 zegt:

    Met vroegere collega’s heb ik ook vriendschappelijke banden mee gehad één heb ik nog alleen contact op FB en de andere daar is een breuk in gekomen toen ik een relatie kreeg en zij alles op het werk vertelde en nu hou ik meer werk en privé gescheiden om alle problemen te voorkomen…..

    Liked by 1 persoon

  14. Evi zegt:

    Op mijn vorige werk wel, daar heb ik hele mooie vriendschappen aan overgehouden. Nu is het een ander paar mouwen en gaat alles er veel zakelijker aan toe. Soms mis ik dat wel, om zo eens een babbeltje tegen iemand te kunnen doen.

    Liked by 1 persoon

  15. A_nnick. zegt:

    Ik vind het niet bepaald gemakkelijk om het gescheiden te houden. Ligt hoogstwaarschijnlijk aan mij. Nogal sociaal ingesteld. En kurjeus, dat ook. Lang niet al mijn collega’s zijn vrienden geworden, maar het meisje waar ik zeven jaar geleden schuchter (jawel!) “hallo” tegen zei, is binnenkort mijn getuige. Evengoed denk ik dat we “vrienden zullen blijven” nadat de één of ander de gezamelijke werkplek verlaat, maar moet ik daar achteraf op terugkomen. Bij mij moet het ook van twee kanten komen, want anders blijf ik er geen moeite in steken. Egoïstisch? Misschien. Ma bon, laat dat dan mijn kleine kantje zijn. 🙂

    Liked by 1 persoon

  16. Flavie zegt:

    Ik heb een aantal collega’s waar ik het heel erg goed mee doe en soms zien we elkaar eens privé, wat leuk is… maar ze zijn en blijven collega’s hé.

    Liked by 1 persoon

  17. katrienw zegt:

    Collega’s zijn collega’s, niet echt vrienden. Al vertellen we al eens iets over verbouwingen of huizen kopen. Dus heel strikt gescheiden is het nu ook weer niet. De gulden middenweg zeker?

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s