Verlengd weekend: rust, hoofdpijn en de strijd tegen de buxusmot

Door de nationale feestdag en het feit dat we ook donderdag eraan hadden geplakt, waren de echtgenoot en ik 4 dagen na elkaar thuis. Hoera! Het voelde vooraf aan als een mini zomervakantie. We hadden allerlei wilde plannen, maar door vermoeidheid en door de komst van de buxusmot, is daar niet zoveel van in huis gekomen.

Het zijn Gentse Feesten en dus trokken we woensdagavond naar het centrum van de stad om wat rond te lopen en de verschillende pleinen eens te bekijken. We bleven hangen op Sint-Baafs bij een tribute band van ACDC en gingen daarna nog wat dansen onder de stadshal, waar we het Mardi Gras concept wel konden smaken. Soms voel ik me een beetje zielig op de Feesten, als ik daar alleen met de echtgenoot rondloop omdat onze vrienden daar echt geen zin meer in hebben. Maar dan bedenk ik me dat ik doodcontent mag zijn dat ik gelukkig getrouwd ben en altijd op stap kan met mijn beste vriend en dan gaat het alweer wat beter. We waren nog van plan om naar het optreden van Les Truttes te gaan kijken, maar de vermoeidheid sloeg hard toe en dus hielden we het voor bekeken op een zeer deftig uur.

Donderdag hebben we niet stilgezeten. Toen we ’s morgens vertrokken naar de Ikea, verwonderde ik me over het feit dat al onze buxussen ineens bruine plekken vertoonden. Toen ik eens van dichtbij ging kijken zag ik meteen wie de schuldigen waren, we zijn het slachtoffer geworden van de buxusmot. Geweldig. We besloten toch maar eerst naar de Ikea te rijden om een schoenenkastje te kopen dat perfect in onze gang zou passen, kochten ook wat kleine dingen zoals nieuwe glazen en een nieuwe klok en tikten nog sportschoenen op de kop bij een winkel daar in de buurt. We wilden ook nog lunchen in de Ikea, maar toen er om 12u05 al dikke wachtrijen stonden, besloten we dat wijselijk voor een volgende keer te houden.

We reden dus gezwind naar huis, waar de echtgenoot de strijd aanbond met de buxusmot, of toch met de rupsen die nu in onze buxussen zitten en die helemaal kaal aan het vreten zijn. Onze buren werden er vorig jaar het slachtoffer van en die hebben hun buxussen weggedaan nadien. We waren dus op een en ander voorzien en hadden product in huis, al een geluk, want die beestjes vreten razendsnel. Ik hielp een beetje mee en hield me tussendoor bezig met was en strijk en wat papierwerk.

Vrijdagmorgen deed de echtgenoot nog een ronde in de tuin en haalde nog wat rupsen uit de buxussen, al bleek het product gelukkig goed te werken. Ik zette ondertussen het schoenenkastje in elkaar en ben nog steeds bijzonder fier op het resultaat. Het lijkt misschien kinderspel voor velen, maar voor zo’n onhandige kluns als ik is het telkens weer een overwinning. ’s Middags gingen we bij vrienden langs op babybezoek. Het kleine meisje is al hun derde kind, het is voor ons een beetje een andere wereld als we bij zo’n gezin op bezoek gaan. Het was een gezellige namiddag, met zowel tijd om bij te praten als om het kind in onszelf boven te halen en mee te spelen met de twee oudsten. Er werd even naar onze plannen op dat gebied gepolst en ze onthaalden mijn twijfels met de nodige vraagtekens en wezen me er nogmaals op dat ik toch echt niet veel tijd meer had. Tja… Op die commentaar zat ik eerlijk gezegd niet te wachten. Ik ging dan ook moe en met hoofdpijn naar huis, zo’n dingen kruipen helaas nog steeds onder mijn vel.

Zaterdag deed ik allerlei boodschappen en kreeg ik last van opruimwoede terwijl de echtgenoot in de tuin werkte. Alhoewel we goed begonnen waren, was zaterdag geen fijne dag, want ik werd alweer geplaagd door hoofdpijn en een pijnlijke nek. De voorbije werkweek was misschien maar drie dagen lang, maar het waren drie volgepropte, stresserende dagen waarin ik er alleen voorstond en ik me af en toe flink ergerde. Niet goed voor de bloeddruk en voor mijn arme hoofd en ik heb dat mogen bekopen tijdens mijn vrije dagen. Niets nieuws onder de zon dus, al was het lang geleden dat ik het nog zo erg heb ervaren. De echtgenoot is ook moe door de stress en toestanden op zijn werk en dus botsten we een paar keer, puur uit ambetantigheid. Ik ben in de namiddag van pure ellende in mijn bed gekropen en was ook nog de hele avond slecht gezind. Dus neen, zaterdag was geen dag om te onthouden.

Zondag ging het gelukkig stukken beter, al stond de wekelijkse strijk op mij te wachten. Ik nam wat tijd om te grasduinen op Spotify en eens grote kuis te houden op mijn e-reader. En een aflevering of twee van Gossip Girl bracht eveneens de nodige ontspanning :-). In de namiddag zat ik een tijdje buiten in de tuin te relaxen en prompt begon ik alweer te piekeren. Geen goed teken… Ik weet echt niet hoe ik dat drie weken lang ga moeten doen, zo gewoon thuis zijn met vakantie zonder te beginnen piekeren. Misschien moet ik toch maar een last minute boeken…?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

23 reacties op Verlengd weekend: rust, hoofdpijn en de strijd tegen de buxusmot

  1. MyriamC zegt:

    Jammer dat je je niet prettig voelt. Doe maar een last minute …
    En die buxus kan je vergeten hoor. Die beesten blijven terugkomen. Alle buxus die in B/NL te koop is, komt uit China en zit vol eitjes van de gevreesde buxusmot. Wegdoen en zeker geen nieuwe kopen want het is verloren geld.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      We hebben ze zelf niet gekocht, onze tuin werd aangelegd door de aannemer en die buxussen stonden er al in. In mei was er een eerste golf bij ons in de gemeente en toen zijn we er aan ontsnapt nochtans. Deze keer helaas niet. We hebben ze er nu goed uit gekregen, maar vrezen ook elk jaar weer last te krijgen…

      Like

  2. Mrs. Brubeck zegt:

    Er even tussenuit gaan kan je gedachten verzetten, zeker en vast.
    Maar als je blijft piekeren is het mss gewoon een time-out. Vervelend dat mensen dingen zeggen die jij zou “moeten beseffen of denken”, daar heb je niks aan. Het is jouw/jullie leven en niemand anders kan daar over oordelen.
    Ik stuur je een virtuele knuffel en pieker niet teveel!
    Liefs x

    Liked by 1 persoon

  3. levelieze zegt:

    Zo mooi hoe je zegt dat je altijd je beste vriend hebt om dingen mee te doen. Veel leuke dingen dan maar plannen tijdens je vakantie. Als je denkt dat op reis gaan je gedachten kan stoppen, dan zeker doen. Maar je hoofd moet je altijd meenemen natuurlijk 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. JasMien zegt:

    Ik hoop dat die bui sloten snel uitgeroeid zullen zijn!!

    Liked by 1 persoon

  5. Vervelend van de piekeren. Voor mij werkt afleiding altijd het best. Dat kan op verschillende manieren. 🙂

    Liked by 1 persoon

  6. Hier nog eentje die gemakkelijk piekert. Als je niet op reis gaat, moet je misschien je dagen plannen? Ik heb dat nu ook gedaan én het begint zelfs wat te druk te worden want ik zou nog verschillende dingen willen doen die ik steeds uitstel.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Daar ben ik volop mee bezig. Al bestaat de lijst voorlopig enkel uit zo van die dingen die ik altijd maar weer uitstel, zoals fotoboeken maken, schilderwerken, … Ik hoop dat er toch nog andere dingen gaan komen ook.

      Liked by 1 persoon

  7. Zij zegt:

    Hier was er geen beginnen meer aan met de buxus 😦 Ik hoop zo, dat jullie er wel kunnen redden.
    Ik vind het echt vreselijk te lezen, dat die vrienden maar weer eens begonnen over kinderen. Ik begrijp echt niet waarom mensen steeds maar die vragen blijven stellen.

    Liked by 1 persoon

    • Samaja zegt:

      Vandaag begon mijn baas er zelfs over op het werk en hij begon nog maar eens over die hogere functie waarvoor ik zou kunnen solliciteren, maar die me qua stress e.d. afschrikt. Moest iedereen mij eens gerust laten, het zou al veel rustiger zijn in mijn hoofd :-(.
      Voorlopig zijn we aan de winnende hand bij de buxussen, maar de strijd is nog niet ten einde.

      Liked by 1 persoon

      • Zij zegt:

        Misschien zou het toch best wel goed zijn om die last minute te boeken. Even weg van alles en iedereen. Op die manier krijg je dan vast wel terug een beetje rust in je hoofd. Ik gun het je zo!
        Ik duim voor jullie buxus!

        Liked by 1 persoon

  8. Op tijd rust nemen, aan jezelf denken.

    Liked by 1 persoon

  9. Evi zegt:

    Een last-minute kan altijd deugd doen, al helpt dat bij mij niet altijd tegen het piekeren. Ongeacht waar ik me bevind slaag ik erin om wel te piekeren. Zo af en toe eens een uitknopje hebben, ik zou er geld voor geven! Je hebt trouwens nog tijd genoeg voor kindjes, zo een opmerkingen slaan nergens op. Je moet vooral je gevoel volgen en er allebei 100% klaar voor zijn. Wel hele mooie gedachte dat je steeds met je beste vriend op stap bent! Probeer tijdens je vakantie vooral wat te rusten en niet al te veel na te denken (al is dat altijd veel makkelijker gezegd dan gedaan …)

    Liked by 1 persoon

  10. annaberg zegt:

    In de stresstherapie leerde ik de piekerstop maar die werkt niet altijd hoor. Hier ook strijd met de buxusmot. Vorige week gesproeid en voorlopig geen nieuwe schade.

    Liked by 1 persoon

  11. Flavie zegt:

    Via weekendesk kan je romantische weekendjes weg boeken voor niet veel geld… en zeg nu zelf een paar daagjes weg, daar knapt een mens van op… dus gewoon doen!!

    Liked by 1 persoon

  12. Leen zegt:

    Ik zie ze aan het werk in het parkje waar ik mijn tuin heb; de struiken boorden de paden af in het park en zijn stuk voor stuk bruine, dorre dingen geworden. (Denk niet dat er wat tegen gedaan wordt eigenlijk.)
    Maak een paar leuke (dag)uitstapjes, of een (verlengd) weekendje weg, of anders is die tijd heel goed om te oefenen in “niks doen”. Een mens vergeet hoe belangrijk niks doen feitelijk is. Haal een stapel boeken of dvd’s in huis, zakken chips, chocolade en ijs, en sluit u een paar dagen op. In pyjama. Rolluiken toe. Genieten maar 🙂 🙂

    Liked by 1 persoon

  13. Hilde zegt:

    Een goede uitlaatklep verricht wonderen tegen dat piekeren. Bij mij is dat creatief bezig zijn, afspreken met vriendinnen en gelijkgestemden.

    Liked by 1 persoon

  14. Elke zegt:

    Ik ben een beetje verder aan het lezen in je blog en las de opmerking van je vrienden, niet fijn om zo een reactie te krijgen als je er net heel open over bent. Voor de rest kan ik zeggen dat piekeren bij mij altijd samenhangt met heel veel onrust en mijn manier om dat aan banden te leggen is de natuur in te trekken, wandelen en kleine me-time-momentjes in de dag in te bouwen, het hoeft echt niet meer zijn dan een tas koffie met een chocotoff 😉 maar het helpt wel, de dingen doen die je echt graag doet bewuster doen helpen ook (bij mij is dat dan iets bakken, strikt afwegen en erna een lekkere geur in huis werkt heel bevrijdend) en over die last-minute zou ik zeker niet twijfelen! Gewoon doen!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s