Perfectionist?

Ik beschouw mijzelf niet als een perfectionist. In mijn ogen zijn perfectionisten immers mensen die alles tot in de puntjes willen afwerken en niet stoppen bij ‘goed genoeg’. Ik kan wel degelijk grenzen trekken en drijf mezelf niet tot het uiterste om een niveau te bereiken dat weinigen halen. Dus perfectionist, ikke? Neen toch.

Een tijdje geleden las ik in de krant echter een artikel dat verscheen naar aanleiding van een boek over perfectionisme, geschreven door Marcel Hendrickx, dat me deed twijfelen. In het artikel werden tien symptomen aangehaald die typisch zijn voor de perfectionist, maar er werd meteen bij vermeld dat sommige symptomen bij de ene sterker aanwezig zijn dan bij de andere en het mogelijk is dat één of twee symptomen helemaal ontbreken. Ik deed de test en kwam tot een verrassend resultaat.

  1. Je wilt voortdurend pleasen.

Ik kan wel degelijk foert zeggen, ik doe niet mee aan zwijgen voor de lieve vrede en ik durf me afzetten tegen bepaalde verwachtingen waaraan ik niet kan of wil voldoen, maar in se heb ik wel de wil in mij om het anderen naar de zin te maken en om te pleasen. Ik wil graag bij iedereen op een goed blaadje staan. Als mensen mij niet moeten, probeer ik ze van het tegendeel te overtuigen of toch op zijn minst te begrijpen waarom ze een hekel aan mij hebben. Als er vriendschappen stuk lopen, leg ik altijd de fout bij mezelf, ik denk in eerste instantie altijd dat ik iets verkeerd gedaan heb. Dus ja, ik wil wel graag iedereen pleasen en voor me winnen.

  1. Je legt de lat torenhoog, in de eerste plaats voor jezelf, maar soms ook voor anderen.

Als ik werk aflever, moet dat goed zijn. Een halfslachtige job doen, dat kan ik niet. Maar ik blijf realistisch. Je hebt mensen die werkelijk het onderste uit de kan halen en zichzelf daarbij verliezen, maar doorgaans doe ik daar niet aan mee. Goed genoeg is prima voor mij. Maar dan heb ik het over werk e.d. Als het bijvoorbeeld op vriendschappen aankomt, heb ik al eerder gehoord dat men vindt dat ik hoge eisen aan mijn vriendinnen stel. Ik probeer zelf de best mogelijke vriendin te zijn en altijd klaar te staan en verwacht dat dan ook terug. Ik vind dat logisch. Maar blijkbaar is het dat niet, ik heb er alleszins al commentaar op gekregen. Ook in relaties leg ik de lat hoog. Gelukkig deelt de echtgenoot mijn opvattingen daaromtrent, anders zou het niet werken.

  1. Je gaat ervan uit dat je niet beantwoordt aan de verwachtingen die anderen van jou hebben en je bent nooit tevreden over je eigen prestaties.

Ik vind vaak dat ik een underachiever ben. Ik heb meer in mijn mars dan ik laat zien, dat vind ik ergens zelf ook wel. Maar toch ga ik geen stap verder uit angst om op te branden, mezelf te verliezen in stress en verwachtingen, … Ik bewaak mijn grenzen streng, al ben ik er nog niet aan uit of dat nu uit faalangst of uit oprechte bezorgdheid voor mijn gezondheid is. Het resultaat is wel dat ik dus vind dat ik meer aankan dan ik nu doe en verveling op de loer ligt, vooral op werkvlak. Ik vind ook dat anderen altijd zo’n hoge verwachtingen van mij hebben. Als kind waren die torenhoog. En omdat ik over een goed stel hersens beschikte, werd ook verwacht dat ik gewoon in alles goed zou zijn. Ik had dan ook het gevoel iedereen altijd maar weer teleur te stellen met mijn gebrek aan huishoudelijke vaardigheden, tekentalent of sportiviteit. Ook nu nog heb ik het gevoel een teleurstelling te zijn voor mijn ouders omdat ik op werkvlak niet nog een trapje hoger wil gaan. Ze snappen het niet, want ik zou dat volgens hen heel goed doen. Dat ik dan thuis migraineaanvallen krijg en kapot zou gaan van de stress, dat krijg ik niet uitgelegd.

  1. Je kunt pas tot rust komen als je het gevoel hebt dat je de dingen onder controle hebt.

O ja, dit herken ik zeker. Ik heb er zelfs regelmatig discussie over met de echtgenoot. In het weekend wil ik eerst alle taken doen die moeten gedaan worden en dan pas relaxen. Op het werk ben ik maar op mijn gemak als ik alles onder controle heb. Een plotse vraag of onverwacht probleem kan me helemaal op hol doen slaan.

  1. Je hebt nooit rust in je hoofd: je piekert veel en je innerlijke criticus zwijgt nooit.

Pijnlijk herkenbaar. Mijn hoofd, dat stopt nooit. Ik pieker over dingen die geweest zijn en die zich ooit zouden kunnen voordoen. Bovendien ben ik ook zeer bedreven in het leveren van kritiek op mezelf. Daardoor ben ik ook wel heel zelfbewust, ik weet als geen ander wat mijn slechte punten zijn. Als ik effectief in de fout ga, kan ik mezelf dat heel hard verwijten.

  1. Je hebt last van angsten. Dat kan bijvoorbeeld faalangst, verlatingsangst of bindingsangst zijn.

Faalangst, dat herken ik ergens wel. Ik heb momenteel veel angst om professioneel verder te springen, omdat er geen weg terug is en ik niet weet of ik het qua stress en fysiek gezien zal aankunnen. Ook bij examens e.d. was ik altijd ontzettend zenuwachtig, heb ooit zelfs eens een black out gehad op een examen omdat ik de eerste vraag niet kon en ineens alles vergeten was door te panikeren. Het heeft er mij niet van weerhouden om de studies te doen die ik voor ogen had. Maar eens ik afgestudeerd was, sloeg de onzekerheid toe en ik heb dus niet de grote carrière die ik vooraf bedacht had. Want ik denk het mentaal en vooral fysiek niet aan te kunnen om mee te draaien in een prestigieus bedrijf waar survival of the fittest heerst. Het zegt me weinig, eerlijk gezegd. Nu ben ik bij de overheid aan de slag en heb ik ook de kans om carrière te maken. Maar zoals ik al eerder aanhaalde, twijfel ik daar hard over. Zegt het me echt weinig of durf ik het gewoon niet?

  1. Je stelt dingen uit en daar voel je je schuldig over.

My god, ja! Ik begon altijd heel laat met studeren. En dan voelde ik me daar slecht over, maar toch begon ik niet vroeger. Als er knopen moeten doorgehakt worden, kan ik daar al eens serieus mee treuzelen. Zeker nu, met de grote vraag, blijf ik het uitstellen en twijfelen. Het schuldgevoel neemt ondertussen alsmaar grotere proporties aan.

  1. Je hebt moeite met beslissen. ‘Kiezen is verliezen’ is het motto van de perfectionist.

Qua studiekeuze heb ik even getwijfeld, maar al bij al niets abnormaals. De twijfel sloeg pas toe vlak voor ik afstudeerde. Wat deed ik in deze wereld? Ik had geen connecties, papa is geen advocaat, ik had geen sponsoring van thuis om me te lanceren… Wie dacht ik wel dat ik was? Ik landde stevig met mijn voeten op de grond en sindsdien kamp ik met zoveel twijfels over mijn professionele toekomst, dat het bij momenten verlammend is en ik niet spring, uit angst om gigantisch over mijn grenzen heen te gaan.

  1. Je neemt meer verantwoordelijkheden op jou dan eigenlijk zou moeten.

Dit doe ik niet. Het zit ergens wel in mij, vroeger op school deed ik dat immers wel. Maar ik kreeg er vaak stank voor dank voor terug en dus laat ik het niet meer zover komen. Als er crisis uitbreekt, neem ik nog wel eens de leiding op mij, maar doorgaans doe ik gewoon wat van mij verwacht wordt, niet meer of niet minder. Sommigen vinden dat misschien echt ambtenaren gedrag, maar ik voel er mij goed bij.

  1. Je bent een doorzetter en gaat ver over je grenzen heen, tot je helemaal uitgeput bent.

Ik heb zo’n schrik om dit te doen, dat ik mijn grenzen fel bewaak. Daardoor durf ik niet springen of stel ik beslissingen uit en twijfel ik tot  in het oneindige.

Wil dat nu zeggen dat ik geen perfectionist ben of ben ik het wel en ben ik me gewoon bewust van de valkuilen? Ik herkende me alleszins in 8 van de 10 stellingen redelijk goed. Eentje is niet op mij van toepassing en het laatste is een twijfelgeval. Hmmm, zou het?

Herkennen jullie zich in de stellingen?

‘Zeg me dat ik oké ben. Over perfectionisme en bevestigingsdrang’ van Marcel Hendrickx

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

20 reacties op Perfectionist?

  1. Ik herken me in heel wat van die dingen. Laat me maar concluderen dat ik een poging doe tot perfectionisme, maar vaak mezelf teleurstel op dit gebied.

    Liked by 1 persoon

  2. JasMien zegt:

    Nou ik herken me in verschillende punten.
    Ik ben misschien een kleine perfectionist. Zelf probeer ik alles goed te doen voor iedereen en ook voor mezelf, maar daar slaag ik niet altijd in …

    Liked by 1 persoon

  3. Lize zegt:

    Ik herken me wel in een paar stellingen maar zou toch mezelf echt geen perfectionist noemen.

    Liked by 1 persoon

  4. Mrs. Brubeck zegt:

    Echt perfect willen zijn brengt veel negativiteit en stress mee, voor jezelf en je omgeving. Nergens goed voor…een gezonde dosis “ik wil het goed doen” is niet slecht Samaja!
    Twijfel niet aan jezelf, maar blijf positief ingesteld! X

    Liked by 1 persoon

  5. Mel zegt:

    Ik weet van mezelf al langer dat ik perfectionist ben. Perfectionisme komt in veel vormen, maar de mijne is wel erg duidelijk aanwezig 🙂 Ben dan ook toevallig net het boek beginnen lezen, tot nu toe een aanrader!

    Liked by 1 persoon

  6. Als ik je lijstje overloop en op mezelf toepas, scoor ik een 5,5 🙂 Ik please graag mensen, legde vroeger de laat gigantisch hoog voor mezelf, ben heel vaak tevreden over eigen prestaties (maar vroeger dan weer niet), krijg mentale rust wanneer ik controle heb over de dingen (dus organiseer ik heel graag alles), heb heel vaak rust in mijn hoofd (maar soms toch wel even een schop onder de kont nodig van de wederhelft wanneer ik blijf vastzitten in datzelfde hoofd), heb geen angsten, kan de dingen heel gemakkelijk uitstellen (maar werk daaraan met mijn bullet journal), heb geen probleem met dingen beslissen (met dank aan mijn zinnetje: ga ik binnen 5/10 jaar spijt hebben als ik dit niet gedaan heb?), neem meer verantwoordelijkheden op dan eigenlijk nodig (zie dat controlerende) en ben eigenlijk geen doorzetter.
    Fieuw. Wat een lijstje.

    Liked by 1 persoon

  7. flaflinko zegt:

    Ik dacht ook vaak dat ik helemaal geen perfectionist was. Tot ik in mijn burnout gesukkeld ben en mede door therapie ben gaan inzien dat ik de lat op bepaalde vlakken wel erg hoog leg voor mezelf. Ik herken ELK punt dat je hierboven aanhaalt. Als iemand een mindere dag heeft, denk ik dat die kwaad is op me, mijn innerlijke stemmetjes zwijgen nooit, voortdurend gaat door mijn hoofd wat ik allemaal kan doen en/of zou moeten/willen doen. Als collega’s in verlof zijn heb ik de neiging om zoveel mogelijk van hun takente proberen overnemen en me schuldig voelen/ slecht voelen omdat ik tekort schiet doordat ik dat niet allemaal kan bolwerken. Als ik een vraag krijg van anderen en ik weet niet wat ik ermee zou moeten doen (omdat het in sé mijn job niet is) voel ik me zo dom. Ja, ik ben wel een perfectionist, alleen kan ik op sommige vlakken wel meer ‘loslaten’ dan op andere.

    Liked by 1 persoon

  8. greet zegt:

    Ik herken mij in een aantal van de stellingen. Toch zou ik mezelf geen echte perfectionist noemen. Eén van mijn beste vrienden is een perfectionist en dat is toch nog wat anders. Ik dacht ook een tijdje dat ik een people’s pleaser was, maar ook daar zijn extremere voorbeelden van en dat pleasen doe ik ook niet in alle omstandigheden. Waar ik wel van overtuigd ben is dat ik een HSP ben (hoogsensitief persoon) en ik denk dat in mijn geval nogal wat van de eigenschappen die ik herken eerder daar een gevolg van zijn.

    Liked by 1 persoon

    • greet zegt:

      Ik dacht deze week nog eens terug aan je post en besefte dat mijn redenering hierboven eigenlijk niet helemaal klopt. Het is niet omdat er mensen zijn die meer perfectionistisch zijn dan ik dat ik per definitie geen perfectionist zou zijn. Ik twijfel dus: perfectionistische trekjes heb ik zeker, echt een perfectionist… misschien.

      Liked by 1 persoon

  9. Vlinder1960 zegt:

    Ik ben een perfectionist omdat ik slecht tegen kritiek kan. Dan is het ook nog zo, dat je wel hoort als iets niet goed is gegaan, maar nooit hoort wanneer het wel goed is gegaan. Als perfectionist kamp ik met alle lichamelijke klachten die daarbij horen: piekeren, hoofdpijn, pijn in nek, schouders en dus RSI. Ik moet zeggen dat met het verstrijken van de jaren dat perfectionisme wel iets afneemt. Toch nog een voordeel aan ouder worden… 😉

    Liked by 1 persoon

  10. Zij zegt:

    Ik moet helaas tot mijn schande bekennen, dat ik mezelf in alle tien de punten herken.
    Dat perfectionisme heeft me al vaak in de problemen gebracht. Soms ben ik echt jaloers op mensen, die blij zijn met goed genoeg.

    Liked by 1 persoon

  11. katrienw zegt:

    Ik ben een perfectionist. Dat heeft m’n burn-out me ook geleerd. Dus ik herken er wel heel wat van. Al is het minder extreem dan vroeger, ik heb leren tevreden zijn door de lat soms wat lager te leggen.

    Liked by 1 persoon

  12. goannelies zegt:

    Ik ben ook een perfectionist, maar nog veel meer een controlefreak. Zo scoor ik op de puntjes over controle heel hoog, maar kan ik bv wel goed een beslissing maken (want die controle ligt bij mezelf op dat moment). Naast een controledrang leg ik de lat ook veel te hoog, voor de mensen rondom mij, maar ook zeker voor mezelf. Dus ja misschien geen extreme perfectionist hier, maar toch wel in grote mate.

    Liked by 1 persoon

  13. Ik ben er overduidelijk één. En ik wist het wel van mezelf maar ben onlangs toch over mijn grenzen gegaan… nu weer langzaam opbouwen (te langzaam naar mijn zin, ook eeb eigenschap :))

    Liked by 1 persoon

  14. Ohjee, ik dacht niet dat ik een perfectionist ben omdat ik wel snel tevreden ben (over mijn taken en studie vroeger) maar als ik het zo lees, heb ik 7 puntjes van de 10 waarvan 5 heel duidelijk naar voor springende.

    Liked by 1 persoon

  15. Leen zegt:

    Elk van die puntjes zit er voor mij boenk op. En ik dacht nog wel (net als jij) dat ‘perfectionist’ iets anders wou zeggen. We leren weer bij over onszelf 🙂

    Liked by 1 persoon

  16. Evi zegt:

    Ik weet van mezelf dat ik een perfectionist ben dus bovenstaande puntjes waren gigantisch herkenbaar voor mij 🙂

    Liked by 1 persoon

  17. Pingback: Over perfectionisme, controledrang en loslaten – goannelies

  18. Flavie zegt:

    Amai, ik herken mij in veel stellingen… maar ik had dat wel verwacht 😉

    Liked by 1 persoon

  19. Hilde zegt:

    Ik weet van mezelf dat ik neig naar perfectionisme. Je zal me het tegendeel dus niet zo snel horen beweren.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s